Αθεϊσμός - Greek Flowers of Orthodoxy 6

Αθεϊσμός

Greek Flowers of Orthodoxy 6

ORTHODOX CHRISTIANITY – MULTILINGUAL ORTHODOXY – EASTERN ORTHODOX CHURCH – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ – ​SIMBAHANG ORTODOKSO NG SILANGAN – 东正教在中国 – ORTODOXIA – 日本正教会 – ORTODOSSIA – อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ – ORTHODOXIE – 동방 정교회 – PRAWOSŁAWIE – ORTHODOXE KERK -​​ නැගෙනහිර ඕර්තඩොක්ස් සභාව​ – ​СРЦЕ ПРАВОСЛАВНО – BISERICA ORTODOXĂ –​ ​GEREJA ORTODOKS – ORTODOKSI – ПРАВОСЛАВИЕ – ORTODOKSE KIRKE – CHÍNH THỐNG GIÁO ĐÔNG PHƯƠNG​ – ​EAGLAIS CHEARTCHREIDMHEACH​ – ​ ՈՒՂՂԱՓԱՌ ԵԿԵՂԵՑԻՆ​​ / Abel-Tasos Gkiouzelis - https://theflowersoforthodoxy.blogspot.com - Email: gkiouz.abel@gmail.com - Feel free to email me...!

♫•(¯`v´¯) ¸.•*¨*

◦.(¯`:☼:´¯)

..✿.(.^.)•.¸¸.•`•.¸¸✿

✩¸ ¸.•¨ 

Αν είναι ο κόσμος τύχη, μια τυφλή ορμή,

πώς βρήκε η τάξη λόγο και ο ρυθμός γραμμή;

<>

Κοίταξε γύρω σου, παντού, μια υπογραφή υπάρχει,

δεν γίνεται το ποίημα αυτό, ποιητή και αρχή να μην έχει.

<>

Αν είναι ο νους μου μόνο μια χημεία,

τότε η σκέψη μου δεν έχει πια αξία.

Πώς ξεχωρίζω το "ορθό" απ' την ανοησία,

αν δεν υπάρχει ανώτερη ουσία;

<>

Κάτι βαθιά μας λέει πως δεν είμαστε σκόνη,

μα μια ανάσα που ο Θεός την καμαρώνει.

<>

Άθεος:

—Σαν το κερί που σώνεται και η φλόγα του πεθαίνει,

έτσι κι ο άνθρωπος σβήνει πια, και τίποτα δεν μένει.

Πιστός:

—Η ύλη δεν πονάει ποτέ, η πέτρα δεν δακρύζει,

κάτι που είναι πέρα απ' την ύλη, τον κόσμο σου ορίζει.

<>

Άθεος:

—Ὁ κόσμος είναι αδιάφορος, μια πέτρα που κυλάει,

κι ούτε ρωτάει για εμάς, ούτε μας απαντάει.

Πιστός:

—Αν είσαι μόνο ένζυμα, πώς φτάνεις στη θυσία;

Ο πόνος δεν είναι του Θεού, μα είναι του ανθρώπου,

που θέλησε να γίνει αυτός ο κύρης κάθε τόπου.

Ο θάνατος είναι η σκιά, μα ο Ήλιος είναι πίσω,

δεν ήρθα μόνο για να ζω, μα για να Τον γνωρίσω.

Άθεος:

—Εδώ ανήκεις, στη λάσπη αυτή, στο σύντομο το βίο,

και το "επέκεινα" που λες, είναι ένα άδειο πλοίο.

Πιστός:

—Πώς έχω δίψα για το Φως και για την Αφθαρσία,

αν όλα γύρω είναι φθορά και δίχως σημασία;

Άθεος:

—Κοίτα τον κόσμο γύρω σου, το δίκιο του ισχυρού,

τη δύναμη που καταργεί τους νόμους του ουρανού.

Αν υπήρχε Θεός δίκαιος, θα έπρεπε να κρίνει,

μα η αδικία θριαμβεύει κι η ελπίδα πια φθίνει.

Πίστος:

—Αν δεν υπήρχε ο Θεός, το "άδικο" τι θα 'ταν;

Μια λέξη δίχως νόημα, που μες στο χάος θα χανόταν.

Για να λες κάτι "στραβό", το "ίσιο" πρέπει να ξέρεις,

έναν κανόνα αιώνιο μες στο νου σου να φέρεις.»

<>

Αν κάψεις ένα ξύλο, φως και στάχτη θα απομείνει,

μα δεν θα βγάλει στοχασμό, ούτε και καλοσύνη.

<>

Ἡ πίστη είναι θάρρος, είναι φως και ορμή,

που κάνει τον άνθρωπο να στέκει ορθός στη γραμμή.

<>

Σαν βλέπεις γύρω την πλάση, το φως και τη ζωή,

πώς λες πως όλα έγιναν τυχαία μια στιγμή;

Σε κάθε άνθος, σε κάθε άστρο η δόξα Του μιλά,

μονάχα ο τυφλός πιστεύει πως ο Θεός δεν κυβερνά.

<>

Στην έρημο της λογικής, όπου ο Θεός πεθαίνει,

η πίστη στέκει σαν πηγή που αιώνια προσμένει.

Λες «είναι τύχη η πλάση αυτή, τυχαίο το αστέρι»,

μα ποιος την τάξη έβαλε με αόρατο χέρι;

<>

Κοιτάζει τ’ άστρα τ’ άπειρα και λέει «είναι τυχαία»,

μα η τάξη τους η μυστική είναι κρυφά ωραία.

Εκεί που η λογική σταματά και ο φόβος σε τυλίγει,

μια Θεία αγκαλιά σε περιμένει, την πόρτα να σ᾽ ανοίξει.

<>

Αν σβήσεις το καντήλι σου και μείνεις στο σκοτάδι,

θα χάσεις το μονοπάτι σου στου υλισμού το βράδυ.

Η πίστη δεν είναι δεσμός, μα φως που σε λυτρώνει,

από τη φυλακή του «εγώ» που την ελπίδα λιώνει.

<>

Δύο άνθρωποι βρήκαν μια μέρα μέσα στην έρημο έναν πανέμορφο κήπο, γεμάτο λουλούδια, φρούτα και τρεχούμενα νερά.

— «Κάποιος κηπουρός θα τον φροντίζει», είπε ο πρώτος.

— «Αποκλείεται», είπε ο δεύτερος. «Είναι απλώς μια σύμπτωση της φύσης. Οι σπόροι έπεσαν μόνοι τους και το νερό βρήκε τον δρόμο του».

Περίμεναν μέρες, αλλά δεν είδαν κανέναν κηπουρό.

— «Βλέπεις;» είπε ο άπιστος. «Δεν υπάρχει κανείς!»

— «Κοίτα όμως», απάντησε ο πιστός. «Τα αγριόχορτα είναι βγαλμένα, τα δέντρα κλαδεμένα και τα παρτέρια ποτισμένα με σειρά. Το ότι ο κηπουρός είναι αόρατος στα μάτια μας, δεν σημαίνει ότι ο κήπος είναι ορφανός. Η τάξη που βλέπουμε είναι η υπογραφή του».

<>

Ένας άνθρωπος από μια απομονωμένη φυλή βρήκε ένα ραδιόφωνο που έπαιζε μουσική. Άρχισε να το σπάει για να βρει τους μικρούς ανθρώπους που τραγουδούσαν μέσα. Όταν είδε μόνο καλώδια και πλακέτες, φώναξε:

— «Μας κοροϊδεύουν! Δεν υπάρχει κανείς μέσα, η μουσική είναι μια ψευδαίσθηση της μηχανής!»

Ένας ταξιδιώτης του εξήγησε:

— «Η μουσική δεν παράγεται από το κουτί. Το κουτί είναι απλώς ο δέκτης. Η μουσική έρχεται από έναν σταθμό χιλιόμετρα μακριά, μέσω κυμάτων που δεν βλέπεις. Αν σπάσεις το ραδιόφωνο, δεν "σκοτώνεις" τη μουσική, απλώς καταστρέφεις το όργανο που την κάνει ακουστή».

(Έτσι και το σώμα είναι ο δέκτης της ψυχής και του Θεού).

<>

Ένας τυφλός καθόταν δίπλα σε έναν ζωγράφο που φιλοτεχνούσε ένα τοπίο.

— «Δεν πιστεύω στα χρώματα», έλεγε ο τυφλός. «Είναι εφεύρεση δική σου για να νιώθεις ανώτερος».

Ο ζωγράφος δεν θύμωσε. Πήρε το χέρι του τυφλού και το ακούμπησε πάνω στον καμβά, εκεί που η μπογιά ήταν ακόμα νωπή.

— «Δεν μπορείς να δεις το χρώμα, αλλά μπορείς να νιώσεις την ουσία του. Η πίστη είναι σαν την αφή: εκεί που τα μάτια σταματούν, η καρδιά αρχίζει να αισθάνεται το "αποτύπωμα" του Δημιουργού».

<>

Ένας σοφός ρώτησε έναν άπιστο:

— «Αν έβλεπες ένα πλοίο να ταξιδεύει μες στην τρικυμία, να αποφεύγει τους βράχους, να στρίβει σωστά στις στροφές και να φτάνει με ακρίβεια στο λιμάνι, θα πίστευες ότι δεν έχει καπετάνιο επειδή είναι κλεισμένος στην καμπίνα του;»

— «Όχι, θα ήταν παράλογο», απάντησε εκείνος.

— «Τότε πώς κοιτάζεις τον πλανήτη μας, που ταξιδεύει στο αχανές διάστημα χωρίς να συγκρούεται με τίποτα και διατηρεί τη ζωή πάνω του χιλιάδες χρόνια, και λες ότι δεν υπάρχει Κυβερνήτης;»

<>

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ένας άθεος καθηγητής προσπαθούσε να πείσει έναν απλό χωρικό ότι ο Θεός δεν υπάρχει επειδή δεν τον βλέπουμε. Ο χωρικός, που δούλευε στον τηλέγραφο, τον ρώτησε:

— «Κύριε καθηγητά, βλέπετε αυτό το σύρμα;»

— «Ναι», απάντησε ο καθηγητής.

— «Βλέπετε τις λέξεις που ταξιδεύουν μέσα του αυτή τη στιγμή;»

— «Όχι βέβαια».

— «Κι όμως», είπε ο χωρικός, «αυτές οι αόρατες λέξεις φέρνουν νέα, χαρά ή λύπη σε ανθρώπους χιλιόμετρα μακριά. Αν εγώ που είμαι ένας απλός υπάλληλος μπορώ να στείλω αόρατα μηνύματα, λέτε ο Θεός να μην μπορεί να στείλει το δικό Του αόρατο μήνυμα στην καρδιά μας;»

<>

Ένας άθεος πηγαίνει στο δικαστήριο και καταθέτει μήνυση κατά των θρησκευτικών εορτών.

— «Είναι άδικο!» λέει στον δικαστή. «Οι Χριστιανοί έχουν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Οι Εβραίοι έχουν το Χανουκά. Οι Μουσουλμάνοι το Ραμαζάνι. Εμείς οι άθεοι δεν έχουμε ούτε μία επίσημη γιορτή! Είναι διάκριση!»

Ο δικαστής τον κοιτάζει ήρεμα και του λέει:

— «Μα έχετε, αγαπητέ μου. Απλώς δεν το ξέρετε».

— «Ποια μέρα είναι αυτή;» ρωτάει έκπληκτος ο άθεος.

— «Η 1η Απριλίου», απαντά ο δικαστής. «Διότι λέει η Γραφή: "Είπεν ο άφρων εν τη καρδία αυτού: Ουκ έστι Θεός" (Ο ανόητος είπε μέσα του: δεν υπάρχει Θεός). Και ποια μέρα γιορτάζουν οι ανόητοι;»

Ένα πλοίο βυθίζεται και ένας γνωστός άθεος φιλόσοφος παλεύει με τα κύματα πάνω σε μια σανίδα. Μέσα στον πανικό του, αρχίζει να φωνάζει:

— «Θεέ μου, αν υπάρχεις, σώσε με και θα γίνω ο πιο πιστός Σου δούλος!»

Εκείνη τη στιγμή, μια φωνή ακούγεται μέσα από τα σύννεφα:

— «Μα πριν από πέντε λεπτά έγραφες στο περιοδικό ότι είμαι μια κοινωνική κατασκευή!»

Και ο άθεος, ενώ πνίγεται, απαντάει:

— «Ε, Κύριε, τώρα βρήκες ώρα να συζητήσουμε για περιοδικά;»

<>

Ένας Ρώσος κοσμοναύτης επιστρέφει από το διάστημα και λέει σε μια συγκέντρωση:

— «Πήγα εκεί ψηλά, κοίταξα παντού και δεν είδα τον Θεό».

Ένας ηλικιωμένος πιστός που τον άκουγε, πετάχτηκε και είπε:

— «Φυσικά και δεν Τον είδες, παιδί μου. Αν είχες βγει από την κάψουλα χωρίς τη στολή σου, θα Τον έβλεπες μέσα σε δευτερόλεπτα!»

<>

Ένας διάσημος αθεϊστής μιλούσε σε ένα ακροατήριο και είπε: «Έψαξα με το τηλεσκόπιό μου όλο τον ουρανό και δεν βρήκα τον Θεό».

Ένα μικρό παιδί από το βάθος της αίθουσας σήκωσε το χέρι και ρώτησε:

— «Κύριε, έχετε δει ποτέ τον αέρα;»

— «Όχι, παιδί μου», απάντησε ο επιστήμονας.

— «Τότε πῶς αναπνέετε;»

Το ακροατήριο ξέσπασε σε χειροκροτήματα, καθώς το παιδί έδειξε ότι υπάρχουν πράγματα που είναι απαραίτητα για τη ζωή, παρόλο που είναι αόρατα.

<>

Ένας φοιτητής έλεγε στον παππού του ότι η επιστήμη εξηγεί τα πάντα και ο Θεός είναι περιττός. Ο παππούς του έφτιαξε έναν ελληνικό καφέ.

— «Πώς έγινε αυτός ο καφές, παππού;» ρώτησε ο νεαρός.

— «Έβρασε το νερό, έριξα τον καφέ, τη ζάχαρη και έγινε», είπε ο παππούς.

— «Ναι, αλλά γιατί το νερό βράζει στους 100 βαθμούς; Γιατί ο καφές διαλύεται στο νερό; Γιατί η ζάχαρη είναι γλυκιά;» επέμεινε ο φοιτητής χρησιμοποιώντας χημικούς όρους.

Ο παππούς τον κοίταξε και είπε: «Παιδί μου, εσύ μου εξήγησες πώς δουλεύει η κουζίνα. Αλλά ξέχασες να μου πεις ποιος άναψε το μάτι της κουζίνας για να πιούμε τον καφέ μας».

<>

Ένας διάσημος άθεος κριτικός τέχνης επισκέφθηκε το εργαστήριο ενός πιστού ζωγράφου. Βλέποντας έναν εκπληκτικό πίνακα με ένα τοπίο που έμοιαζε ολοζώντανο, ρώτησε:

— «Ποιος φιλοτέχνησε αυτό το αριστούργημα;»

Ο ζωγράφος, θέλοντας να του δώσει ένα μάθημα, απάντησε:

— «Κανείς! Είχα ανοιχτό το παράθυρο, έγινε ένας δυνατός τυφώνας, έπεσαν οι μπογιές πάνω στον καμβά και, καθώς στροβιλίζονταν, σχημάτισαν αυτό το τοπίο».

Ο κριτικός γέλασε ειρωνικά: «Με θεωρείς ανόητο; Είναι αδύνατον η αταξία ενός τυφώνα να δημιουργήσει τέτοια αρμονία και λεπτομέρεια!»

Τότε ο ζωγράφος του είπε ήρεμα: «Αν δεν δέχεσαι ότι ένας απλός πίνακας έγινε από σύμπτωση, πώς δέχεσαι ότι ολόκληρο το σύμπαν, που είναι το μεγαλύτερο έργο τέχνης, δημιουργήθηκε από μια τυχαία έκρηξη;».

<>

Ένας μικρός μαθητής, αφού άκουσε τον δάσκαλό του να λέει ότι ο Θεός δεν υπάρχει επειδή δεν τον βλέπουμε, πήγε σπίτι και έγραψε ένα γράμμα. Την επόμενη μέρα το έδειξε στον δάσκαλο. Το γράμμα έλεγε:

«Αγαπητέ Θεέ, ο δάσκαλος λέει ότι δεν υπάρχεις επειδή είσαι αόρατος. Αλλά χθες το βράδυ είδα τον άνεμο να κουνάει τα δέντρα, είδα τη μαμά μου να με φιλάει και ένιωσα την αγάπη της, και είδα τη δικαιοσύνη όταν ο μπαμπάς μου μοῦ ζήτησε συγγνώμη. Τίποτα από αυτά δεν το "είδα" με τα μάτια μου, αλλά ξέρω ότι είναι αληθινά. Έτσι ξέρω ότι κι Εσύ είσαι εκεί».

<>

Ένας αστρονόμος έδειχνε σε έναν φίλο του τα αστέρια μέσα από το τηλεσκόπιο. Ο φίλος του, φανατικός άθεος, έλεγε:

— «Όλα αυτά είναι απλώς μάζες αερίων και πέτρες που κινούνται στο κενό. Δεν υπάρχει κανένα νόημα».

Τότε ο αστρονόμος τον ρώτησε:

— «Πες μου, αν έβρισκες ένα πανέμορφο, χειροποίητο χαλί στην έρημο, θα πίστευες ότι το έφτιαξε η άμμος και ο αέρας μόνα τους;»

— «Όχι, θα έψαχνα τον υφαντή», απάντησε ο φίλος.

— «Κοίτα τότε τον ουρανό», είπε ο αστρονόμος. «Είναι το πιο περίπλοκο "χαλί" που υφάνθηκε ποτέ. Γιατί αρνείσαι την ύπαρξη του Υφαντή;»

<>

Ένας σοφός γέροντας κάλεσε έναν νεαρό που αμφέβαλλε για την ύπαρξη του Θεού. Του έδωσε ένα ποτήρι νερό και του ζήτησε να το δοκιμάσει.

— «Είναι γλυκό;» ρώτησε ο γέροντας.

— «Όχι, είναι σκέτο νερό», είπε ο νεαρός.

Ο γέροντας έριξε μια κουταλιά αλάτι, το ανακάτεψε καλά μέχρι να διαλυθεί τελείως και του είπε:

— «Τώρα, βλέπεις το αλάτι μέσα στο ποτήρι;»

— «Όχι, έχει διαλυθεί».

— «Δοκίμασε το νερό τώρα».

Ο νεαρός έκανε μια γκριμάτσα: «Είναι πολύ αλμυρό!»

— «Βλέπεις;» είπε ο γέροντας. «Το αλάτι είναι εκεί, αν και δεν το βλέπεις. Έτσι είναι και ο Θεός στον κόσμο. Δεν Τον βλέπεις με τα μάτια, αλλά αν "δοκιμάσεις" τη ζωή με την καρδιά σου, θα καταλάβεις ότι είναι παντού».

<>

Ένας άθεος καθηγητής φιλοσοφίας είχε έναν πιστό φοιτητή που πάντα του έφερνε αντιρρήσεις. Μια μέρα, ο καθηγητής αποφάσισε να τον στριμώξει:

— «Αν ο Θεός είναι παντοδύναμος, μπορεί να φτιάξει μια πέτρα τόσο βαριά που να μην μπορεί να τη σηκώσει ούτε ο ίδιος;» ρώτησε θριαμβευτικά.

Ο φοιτητής δεν απάντησε. Την επόμενη μέρα, ο φοιτητής έφερε στον καθηγητή ένα υπέροχο, ζεστό γεύμα στο γραφείο του.

— «Ποιος το έστειλε αυτό;» ρώτησε ο καθηγητής.

— «Κανένας, κύριε καθηγητά. Έτυχε να φυσήξει ο αέρας στην κουζίνα του εστιατορίου, τα υλικά έπεσαν μόνα τους στην κατσαρόλα, η φωτιά άναψε από μια τυχαία σπίθα και το πιάτο προσγειώθηκε στο γραφείο σας».

Ο καθηγητής άρχισε να τρώει και είπε: «Πολύ νόστιμη αυτή η... σύμπτωση!»

<>

Ένας Σοβιετικός αξιωματούχος ρώτησε έναν παλιό ιερέα:

— «Πήγαμε στο φεγγάρι και δεν είδαμε κανέναν άγγελο. Τι έχετε να πείτε γι' αυτό;»

Και ο ιερέας απάντησε:

— «Είναι λογικό, σύντροφε. Οι άγγελοι είναι πνεύματα. Αν θέλατε να τους δείτε, έπρεπε να είχατε πάει εκεί χωρίς το οξυγόνο σας. Θα σας είχαν υποδεχτεί αμέσως στην πύλη!»

<>

Σε ένα μάθημα βιολογίας, ο δάσκαλος εξηγούσε ότι ο άνθρωπος είναι απλώς μια μηχανή από σάρκα και οστά.

— «Δεν υπάρχει ψυχή», έλεγε. «Όταν η μηχανή σταματά, όλα τελειώνουν».

Ένας μικρός μαθητής ρώτησε:

— «Κύριε, αν βγάλω την μπαταρία από το τηλεκατευθυνόμενο αυτοκινητάκι μου, το αυτοκινητάκι σταματάει. Αλλά αυτός που κρατάει το τηλεχειριστήριο, παύει να υπάρχει;»

<>

Ένας έφηβος συζητούσε με τον παππού του, ο οποίος ήταν πιστός άνθρωπος.

— «Παππού», είπε ο μικρός, «πώς μπορείς να πιστεύεις σε κάτι που δεν βλέπεις; Στην εποχή μας πιστεύουμε μόνο σε ό,τι αποδεικνύεται».

Ο παππούς χαμογέλασε και του έδειξε το κινητό του:

— «Βλέπεις αυτό το σήμα στην οθόνη σου; Σου επιτρέπει να μιλάς με όλο τον κόσμο, να βλέπεις βίντεο και να μαθαίνεις τα πάντα. Μπορείς να δεις το Wi-Fi; Μπορείς να το πιάσεις με τα χέρια σου;»

— «Όχι βέβαια», απάντησε ο έφηβος. «Αλλά ξέρω ότι υπάρχει γιατί το κινητό μου συνδέεται».

— «Ε, παιδί μου», είπε ο παππούς, «έτσι είναι και η πίστη. Δεν βλέπεις τα κύματα, αλλά αν η ψυχή σου έχει τον "κωδικό", συνδέεσαι με κάτι πολύ μεγαλύτερο από σένα».

<>

Ένας κορυφαίος προγραμματιστής λογισμικού καθόταν σε μια καφετέρια με έναν φίλο του που επέμενε ότι η ζωή είναι αποτέλεσμα μιας τυχαίας σειράς χημικών αντιδράσεων. Ο προγραμματιστής άνοιξε το laptop του και του έδειξε έναν τρομερά περίπλοκο κώδικα.

— «Δες αυτό το πρόγραμμα», του είπε. «Είναι εκατομμύρια γραμμές κώδικα. Αν σου έλεγα ότι το έφτιαξε ένας τυφώνας που πέρασε πάνω από ένα πληκτρολόγιο, θα με πίστευες;»

— «Φυσικά και όχι», γέλασε ο φίλος του. «Χρειάζεται νοημοσύνη για να γραφτεί έστω και μια γραμμή χωρίς λάθος».

— «Τότε πώς δέχεσαι», ρώτησε ο προγραμματιστής, «ότι το DNA μας, που είναι ο πιο τέλειος και περίπλοκος κώδικας στο σύμπαν, γράφτηκε μόνος του χωρίς Προγραμματιστή;»

<>

Ένας οδηγός που θεωρούσε τον εαυτό του απόλυτα ορθολογιστή, χάθηκε σε έναν επαρχιακό δρόμο μέσα στη νύχτα. Το σήμα του GPS χάθηκε και η μπαταρία του κινητού του τελείωνε.

— «Τύχη, βοήθησέ με!» φώναξε ειρωνικά.

Λίγο μετά, είδε ένα μικρό φως σε ένα σπίτι. Ένας ηλικιωμένος βγήκε έξω και του έδωσε ακριβείς οδηγίες για το πώς να βγει στην εθνική.

— «Πώς ξέρετε τον δρόμο τόσο καλά;» ρώτησε ο οδηγός. «Εδώ δεν πιάνει ούτε δορυφόρος».

— «Ο δορυφόρος κοιτάζει από ψηλά, αλλά εγώ ζω εδώ», απάντησε ο γέροντας. «Πολλοί ψάχνετε τον Θεό σαν να είναι σήμα στα ραντάρ σας, αλλά Εκείνος είναι ο "ντόπιος" που ξέρει κάθε στροφή του δρόμου σας, ακόμα κι όταν εσείς νιώθετε χαμένοι στο σκοτάδι».

<>

Σε ένα debate σε ένα πανεπιστήμιο, ένας φοιτητής ρώτησε έναν καθηγητή:

— «Αν ο Θεός είναι ο δημιουργός, γιατί δεν μας έστειλε ένα manual, ένα εγχειρίδιο χρήσης για τη ζωή;»

Ο καθηγητής απάντησε:

— «Μας έστειλε την πιο εξελιγμένη εφαρμογή: τη συνείδηση. Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν έχουμε οδηγίες. Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς πατάμε συνέχεια "Ignore" (Παράβλεψη) στις ειδοποιήσεις που μας στέλνει όταν κάνουμε κάτι λάθος».

<>

Ένας διάσημος επιστήμονας, γνωστός για τον αθεϊσμό του, έκανε βόλτα σε μια λίμνη και είδε έναν απλό ψαρά να προσεύχεται πριν ρίξει τα δίχτυα του.

— «Φίλε μου», του λέει ο επιστήμονας, «χάνεις τον χρόνο σου. Η επιστήμη έχει αποδείξει ότι όλα είναι χημεία και βιολογία. Ο Θεός είναι μια αυταπάτη».

Ο ψαράς τον κοίταξε ήρεμα και τον ρώτησε:

— «Κύριε επιστήμονα, αν το κουπί μου σπάσει, η επιστήμη σας μπορεί να με πάει στην ακτή;»

— «Όχι βέβαια», απάντησε εκείνος.

— «Ε τότε», είπε ο ψαράς, «εσείς κρατήστε την επιστήμη σας για να εξηγείτε το νερό, κι εγώ θα κρατήσω την πίστη μου για να μπορώ να ταξιδεύω πάνω του».

<>

Ένας δάσκαλος προσπαθούσε να εξηγήσει στους μαθητές του ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε από μια τυχαία έκρηξη, χωρίς σχέδιο. Ένας μαθητής έφερε την επόμενη μέρα μια υπέροχη, πολυώροφη τούρτα στην τάξη.

— «Ποιος την έφτιαξε;» ρώτησε ο δάσκαλος εντυπωσιασμένος.

— «Κανένας, κύριε», απάντησε ο μαθητής. «Έγινε μια έκρηξη στο ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς. Το αλεύρι, η ζάχαρη, τα αυγά και η σοκολάτα τινάχτηκαν στον αέρα και, καθώς έπεφταν, έτυχε να προσγειωθούν έτσι ακριβώς, σχηματίζοντας αυτή την τούρτα με τα κεράσια στην κορυφή».

Ο δάσκαλος γέλασε, αλλά ο μαθητής πρόσθεσε: «Αν μια τούρτα δεν μπορεί να γίνει από τύχη, πώς έγινε ο άνθρωπος που έχει μάτια για να τη βλέπει και στόμα για να τη γεύεται;»

<>

Η Παραβολή του «Πίνακα Ελέγχου» (Fine-Tuning)

Φανταστείτε ότι μπαίνετε σε ένα δωμάτιο ελέγχου του σύμπαντος. Εκεί υπάρχει ένας πίνακας με εκατοντάδες διακόπτες (οι φυσικές σταθερές, όπως η δύναμη της βαρύτητας ή η ταχύτητα του φωτός).

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι αν μετακινούσατε έστω και έναν διακόπτη κατά ένα απειροελάχιστο κλάσμα (π.χ. τη βαρύτητα κατά 1 μέρος στο 10 στην 60η), τα αστέρια δεν θα σχηματίζονταν ποτέ και η ζωή θα ήταν αδύνατη.

Όπως ένας ραδιοφωνικός σταθμός χρειάζεται ακριβή συντονισμό για να ακουστεί η μουσική, έτσι και το σύμπαν φαίνεται «συντονισμένο» με απίστευτη ακρίβεια για να φιλοξενήσει ζωή. Αυτό ονομάζεται συχνά το «Αίνιγμα της Χρυσομαλλούσας» (Goldilocks Enigma): όλα είναι «ακριβώς όσο πρέπει».

https://plato.stanford.edu/entries/fine-tuning/

<>

Το Επιχείρημα της «Νοητής» Πραγματικότητας

Ο αθεϊσμός δυσκολεύεται να εξηγήσει γιατί το σύμπαν ακολουθεί μαθηματικούς νόμους που το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να καταλάβει.

Γιατί ένας χαοτικός κόσμος, αποτέλεσμα τυχαίων εκρήξεων, να είναι τόσο «λογικός» και δομημένος;

Πολλοί επιστήμονες, όπως ο Paul Davies, σημειώνουν ότι η επιστήμη βασίζεται στην προϋπόθεση ότι το σύμπαν είναι ορθολογικό. Αν το μυαλό μας είναι απλώς προϊόν τυχαίων συγκρούσεων ατόμων, τότε γιατί να εμπιστευόμαστε τις σκέψεις μας ότι η επιστήμη είναι αληθινή;

https://www.thegospelcoalition.org/article/4-simple-responses-to-science-based-atheism/

<>

3. Η Αρχή του Σύμπαντος (Big Bang)

Για αιώνες, οι άθεοι υποστήριζαν ότι το σύμπαν είναι αιώνιο και δεν χρειάστηκε ποτέ δημιουργό.

Η ανακάλυψη της Μεγάλης Έκρηξης (Big Bang) απέδειξε ότι το σύμπαν είχε μια αρχή.

Σύμφωνα με το κοσμολογικό επιχείρημα, ό,τι αρχίζει να υπάρχει έχει μια αιτία. Αφού το σύμπαν άρχισε να υπάρχει, πρέπει να έχει μια αιτία έξω από τον χώρο και τον χρόνο. Ο νομπελίστας Arno Penzias δήλωσε ότι τα δεδομένα που έχουμε είναι ακριβώς αυτά που θα προέβλεπε κανείς διαβάζοντας για τη δημιουργία του κόσμου.

https://www.discovery.org/a/how-science-stopped-backing-atheists-and-started-pointing-back-to-god/

<>

4. Η Παραβολή του «Κώδικα» DNA

Το DNA δεν είναι απλώς ύλη, είναι πληροφορία.

Αν βρείτε ένα βιβλίο στην άμμο, δεν θα υποθέσετε ότι το έγραψε το κύμα. Θα υποθέσετε έναν συγγραφέα.

Ο διάσημος πρώην άθεος Antony Flew άλλαξε γνώμη όταν συνειδητοποίησε ότι ο κώδικας του DNA είναι τόσο περίπλοκος, που απαιτεί έναν «Νου» για να τον συντάξει.

Η επιστήμη, λοιπόν, δεν «αποδεικνύει» τον Θεό με την εργαστηριακή έννοια, αλλά δείχνει ότι η ύπαρξη ενός Δημιουργού είναι μια λογική εξήγηση για την τάξη που βλέπουμε γύρω μας.

https://www.discovery.org/a/how-science-stopped-backing-atheists-and-started-pointing-back-to-god/

<>

Ένας αθεϊστής προκάλεσε έναν γέροντα σοφό:

— «Δεν πιστεύω σε τίποτα που δεν μπορώ να δω, να αγγίξω ή να μετρήσω. Δείξε μου τον Θεό σου για να πιστέψω».

Ο γέροντας του έδωσε ένα τριαντάφυλλο και του είπε:

— «Μύρισέ το. Τι νιώθεις;»

— «Ένα υπέροχο άρωμα», απάντησε ο άνδρας.

— «Δείξε μου το άρωμα», είπε ο γέροντας. «Θέλω να το δω, να το αγγίξω και να το μετρήσω».

— «Μα δεν γίνεται, είναι αόρατο, αλλά είναι εκεί! Το νιώθω!»

— «Έτσι είναι και ο Θεός», απάντησε ο γέροντας. «Δεν είναι αντικείμενο για να το δείξεις, είναι η ευωδία της δημιουργίας που μόνο η ψυχή μπορεί να "μυρίσει"».

<>

Ένας ηλικιωμένος προσπαθούσε να εξηγήσει στον εγγονό του την πίστη. Ο μικρός, λάτρης της τεχνολογίας, έλεγε: «Αν δεν το δω στην οθόνη μου, δεν υπάρχει».

Ο παππούς πήρε ένα παλιό ραδιόφωνο και άρχισε να γυρίζει το κουμπί. Στην αρχή ακουγόταν μόνο παράσιτα. Ξαφνικά, καθάρισε ο ήχος και ακούστηκε μια υπέροχη μελωδία.

— «Βλέπεις;» είπε ο παππούς. «Η μουσική ήταν στον αέρα όλη την ώρα, αλλά δεν την άκουγες. Έπρεπε να συντονιστείς. Ο Θεός είναι σαν τη συχνότητα. Αν η καρδιά σου είναι γεμάτη "παράσιτα" από εγωισμό ή άγχος, δεν Τον ακούς. Δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει, σημαίνει ότι πρέπει να βρεις τον σωστό σταθμό».

<>

Ένας άντρας που δήλωνε άθεος αρρώστησε βαριά. Ένας φίλος του του έφερε ένα φάρμακο που είχε σώσει πολλούς.

— «Δεν το παίρνω», είπε ο άθεος. «Δεν ξέρω τον χημικό που το έφτιαξε, δεν έχω δει το εργοστάσιο, άρα δεν εμπιστεύομαι ότι υπάρχει κάποιος πίσω από αυτό».

— «Μα δες τα αποτελέσματα στους άλλους!» είπε ο φίλος του. «Δεν χρειάζεται να γνωρίσεις τον χημικό για να σε θεραπεύσει το φάρμακο. Αρκεί να το δοκιμάσεις».

— «Έτσι είναι και η προσευχή», πρόσθεσε ο φίλος. «Είναι το "φάρμακο" της ψυχής. Πολλοί αρνούνται τον Δημιουργό επειδή δεν Τον βλέπουν, ενώ η θεραπεία που προσφέρει είναι μπροστά στα μάτια τους».

<>

Δύο άνθρωποι περπατούσαν σε ένα άγνωστο βουνό. Ο ένας είχε έναν χάρτη και ο άλλος έλεγε ότι ο χάρτης είναι ψεύτικος και ότι ο δρόμος δημιουργήθηκε τυχαία από τις βροχές.

Κάποια στιγμή έφτασαν σε ένα σημείο όπου ο δρόμος ήταν στρωμένος με πέτρες, είχε σκαλοπάτια και προστατευτικά κάγκελα.

— «Ακόμα πιστεύεις ότι αυτό το έκανε η βροχή;» ρώτησε ο πρώτος.

— «Είναι σύμπτωση», επέμενε ο δεύτερος.

— «Φίλε μου», του είπε ο πρώτος, «μπορείς να λες ό,τι θες, αλλά τα σκαλοπάτια φτιάχτηκαν για πόδια. Όπου υπάρχει κατασκευή που ταιριάζει απόλυτα στις ανάγκες μας, υπάρχει και Σχεδιαστής. Το σύμπαν ταιριάζει απόλυτα στη ζωή μας. Δεν είναι τυχαίο».

<>

Ένας εργάτης έχασε το πολύτιμο ρολόι του μέσα σε έναν αχυρώνα γεμάτο άχυρα. Πολλοί φίλοι του μπήκαν μέσα και έψαχναν φωνάζοντας και ανακατεύοντας τα άχυρα, αλλά δεν βρήκαν τίποτα.

Ένα μικρό παιδί μπήκε μόνο του, έμεινε ακίνητο και σε λίγο βγήκε κρατώντας το ρολόι.

— «Πώς το βρήκες;» τον ρώτησαν.

— «Απλώς έκατσα σιωπηλός στο πάτωμα. Μετά από λίγο, άκουσα το "τικ-τακ"».

— «Έτσι είναι και με τον Θεό», λένε πολλοί σοφοί. «Μέσα στη φασαρία του κόσμου και των επιχειρημάτων, δεν Τον βρίσκεις. Πρέπει να κάνεις λίγη ησυχία μέσα σου για να Τον ακούσεις».

<>

Ένας αστροναύτης και ένας χειρουργός συζητούσαν για τη θρησκεία.

— «Έχω πάει πολλές φορές στο διάστημα», είπε ο αστροναύτης, «αλλά δεν είδα ποτέ ούτε τον Θεό ούτε αγγέλους».

Ο χειρουργός τον κοίταξε και απάντησε ήρεμα:

— «Κι εγώ έχω χειρουργήσει αμέτρητους εγκεφάλους, αλλά δεν είδα ποτέ μέσα τους ούτε μια σκέψη, ούτε μια ιδέα, ούτε την αγάπη. Σημαίνει αυτό ότι δεν υπάρχουν;»

<>

Ένας άνθρωπος περπατούσε στην παραλία με έναν άθεο φίλο του. Ο άθεος ζητούσε μια απόδειξη για τον Θεό. Ο πιστός σταμάτησε, του έδειξε κάτι πατημασιές στην άμμο και τον ρώτησε:

— «Πώς ξέρεις ότι πέρασε κάποιος από εδώ;»

— «Είναι προφανές, βλέπω τα ίχνη του», απάντησε ο άθεος.

Ο πιστός τότε έδειξε τη θάλασσα, τον ήλιο και τα αστέρια που άρχιζαν να φαίνονται και είπε:

— «Αν ένα βήμα στην άμμο σου αποδεικνύει ότι πέρασε ένας άνθρωπος, πώς ολόκληρη η δημιουργία δεν σου αποδεικνύει ότι πέρασε ο Θεός;»

<>

Πεθαίνει ένας γνωστός άθεος και οι φίλοι του (επίσης άθεοι) μαζεύονται στην κηδεία του. Στέκονται γύρω από το φέρετρο με σκυμμένα κεφάλια.

Κάποια στιγμή, ένας από αυτούς κοιτάζει τον νεκρό και λέει με αναστεναγμό:

— «Κρίμα... Τόσο καλό παιδί, και να είναι τώρα εδώ, τόσο καλοντυμένος, και να μην έχει πουθενά να πάει!»

Ἔχει! Ἔχει!

<>

Υπάρχει μια παλιά διδακτική ιστορία (αστικός μύθος) που αποδίδεται στον Άλμπερτ Αϊνστάιν:

Ένας καθηγητής προκαλούσε τους φοιτητές του λέγοντας: «Αν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, τότε δημιούργησε και το κακό, άρα ο Θεός είναι κακός». Ένας φοιτητής σηκώθηκε και ρώτησε:

— «Κύριε καθηγητή, υπάρχει το κρύο;»

— «Φυσικά», απάντησε ο καθηγητής.

— «Στην πραγματικότητα, κύριε, το κρύο δεν υπάρχει. Σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, αυτό που θεωρούμε κρύο είναι η απουσία θερμότητας... Το κακό δεν είναι κάτι που δημιούργησε ο Θεός, αλλά το αποτέλεσμα της απουσίας της αγάπης Του από τις καρδιές των ανθρώπων».

https://7minutes.net/blog/parables-from-science-and-technology-illustrate-the-nature-of-god/

<>

Σε μια σύγχρονη συζήτηση, ένας επιστήμονας εξήγησε την πίστη με τον εξής τρόπο:

«Φανταστείτε έναν άνθρωπο πριν από 200 χρόνια. Αν του λέγατε ότι ο αέρας γύρω του είναι γεμάτος με μουσική, φωνές και εικόνες (ραδιοκύματα), θα σας έλεγε ότι είστε τρελοί, γιατί δεν μπορεί να τα δει ή να τα ακούσει. Σήμερα, ξέρουμε ότι αρκεί να έχουμε έναν δέκτη συντονισμένο στη σωστή συχνότητα για να τα ακούσουμε. Ο Θεός δεν είναι απών· απλώς πολλοί άνθρωποι δεν έχουν "ανοίξει" ακόμα τον δικό τους δέκτη για να συντονιστούν μαζί Του».

https://7minutes.net/blog/parables-from-science-and-technology-illustrate-the-nature-of-god/

<>

Σε ένα νεκροταφείο, ένας περαστικός διαβάζει μια επιγραφή σε έναν τάφο:

«Εδώ κείτεται ένας άθεος.

Όλα στολισμένα, όλα ωραία...

Αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν έχει πού να παραπονεθεί για τη ζέστη!»

<>

Δύο μικρά ψάρια συζητούσαν στο βυθό ενός ποταμού. Το ένα, που θεωρούσε τον εαυτό του πολύ έξυπνο, είπε:

— «Όλοι λένε για το "Νερό", ότι μας περιβάλλει, ότι μας δίνει ζωή, ότι χωρίς αυτό θα πεθαίναμε. Εγώ όμως δεν το έχω δει ποτέ! Όπου κι αν κοιτάξω, βλέπω πέτρες, άμμο και άλλα ψάρια. Το νερό είναι μια εφεύρεση των αρχαίων ψαριών».

Εκείνη τη στιγμή, ένα δίχτυ τα τράβηξε έξω από το ποτάμι. Καθώς σπαρταρούσαν στον αέρα και δεν μπορούσαν να αναπνεύσουν, το «έξυπνο» ψάρι κατάλαβε: Το νερό ήταν τόσο πανταχού παρόν, που είχε γίνει αόρατο. Χρειάστηκε να το χάσει για να καταλάβει ότι μέσα σε αυτό ζούσε και ανέπνεε.

<>

Ένας άθεος περιπατητής βρήκε ένα πανέμορφο άγαλμα μέσα σε μια σπηλιά.

— «Κοίτα τι κάνει η φύση!» αναφώνησε. «Η διάβρωση από το νερό και ο άνεμος έσκαψαν την πέτρα έτσι ακριβώς ώστε να μοιάζει με άνθρωπο, με μάτια, χείλη και εκφράσεις. Τι τυχαίο μεγαλείο!»

Ένας γλύπτης που περνούσε από εκεί γέλασε:

— «Φίλε μου, αν η φύση μπορούσε να φτιάξει ένα άγαλμα από τύχη, τότε θα έπρεπε τα βουνά να είναι γεμάτα από πέτρινα πρόσωπα. Το ότι βρήκες ένα και είναι τέλειο, σημαίνει ότι κάποιος δούλεψε με σμίλη εδώ μέσα, ακόμα κι αν τώρα έχει φύγει».

<>

Δύο φίλοι περπατούσαν σε ένα παρθένο δάσος, χιλιόμετρα μακριά από τον πολιτισμό. Ξαφνικά, βρήκαν μια πανέμορφη ξύλινη καλύβα. Μέσα είχε αναμμένο τζάκι, ένα στρωμένο τραπέζι με ζεστό φαγητό και καθαρά σεντόνια.

— «Τι τύχη!» είπε ο άθεος. «Οι κορμοί έπεσαν μόνοι τους, οι πέτρες στοιβάχτηκαν από τη βροχή και το φαγητό έτυχε να μαγειρευτεί από μια τυχαία πυρκαγιά που βρήκε τα υλικά».

Ο πιστός τον κοίταξε και γέλασε:

— «Φίλε μου, αν δεις ένα στρωμένο τραπέζι, δεν ψάχνεις για συμπτώσεις, ψάχνεις για τον Οικοδεσπότη. Το σύμπαν είναι ένα στρωμένο τραπέζι που μας περιμένει. Είναι παράλογο να απολαμβάνεις το δείπνο και να αρνείσαι τον Μάγειρα».

<>

Ένας τυφλός άκουγε έναν βιολιστή να παίζει μια συγκλονιστική μελωδία. Ένας άθεος δίπλα του είπε:

— «Μην παρασύρεσαι. Αυτό που ακούς είναι απλώς η τριβή από τρίχες αλόγου πάνω σε χορδές από έντερο ζώου. Δεν υπάρχει "ομορφιά", μόνο φυσική».

Ο τυφλός απάντησε:

— «Μπορεί να περιγράφεις σωστά τον μηχανισμό, αλλά αγνοείς τη μουσική. Το ότι ξέρεις πώς παράγεται ο ήχος, δεν εξηγεί γιατί η ψυχή μου δακρύζει ακούγοντάς τον. Ο Θεός δεν κρύβεται στις χορδές, αλλά στη μελωδία που αυτές εκτελούν».

<>

Ένας σκεπτικιστής βρήκε ένα ρολόι στην άμμο και είπε: «Ο χρόνος και η διάβρωση της άμμου έφτιαξαν αυτούς τους γραναζωτούς τροχούς».

Ένας περαστικός του είπε: «Μα το ρολόι δείχνει την ώρα με ακρίβεια δευτερολέπτου. Πώς μπορεί η άμμος να ξέρει τον χρόνο;»

— «Είναι μια στατιστική πιθανότητα», επέμεινε ο σκεπτικιστής.

— «Τότε», είπε ο περαστικός, «γιατί δεν βρίσκουμε ποτέ ρολόγια που να δείχνουν λάθος ώρα στην έρημο; Γιατί όλη η φύση λειτουργεί με ρολόγια (εποχές, παλίρροιες, καρδιά) που δεν χάνουν ποτέ ούτε δευτερόλεπτο;»

Ένας άθεος εξερευνητής πηγαίνει σε μια ζούγκλα και συναντά έναν αρχηγό φυλής που διαβάζει τη Βίβλο.

— «Ακόμα πιστεύετε σε αυτά τα παλιά παραμύθια;» του λέει ειρωνικά ο εξερευνητής. «Εμείς στην Ευρώπη έχουμε την επιστήμη τώρα, δεν χρειαζόμαστε πια τον Θεό».

Ο αρχηγός τον κοιτάζει από πάνω μέχρι κάτω και του λέει ήρεμα:

— «Φίλε μου, αν δεν υπήρχε αυτό το βιβλίο, αυτή τη στιγμή θα ήσουν ήδη στο καζάνι μας και θα σε τρώγαμε για βραδινό. Οπότε, καλύτερα να λες ευχαριστώ που το διαβάζω!»

Ο Άντονι Φλιού (Antony Flew) και το DNA

Ο Άντονι Φλιού ήταν ένας από τους πιο διάσημους και σκληρούς αθεϊστές φιλοσόφους του 20ού αιώνα. Για δεκαετίες έγραφε βιβλία κατά της θρησκείας.

Το 2004, σε ηλικία 81 ετών, σόκαρε τον κόσμο ανακοινώνοντας ότι έγινε πιστός.

Δήλωσε ότι η σύγχρονη βιολογία και η έρευνα στο DNA αποκάλυψαν μια τέτοια απίστευτη πολυπλοκότητα που είναι μαθηματικά αδύνατο να προέκυψε από τύχη. Είπε χαρακτηριστικά: «Πρέπει να ακολουθούμε την απόδειξη όπου κι αν μας οδηγεί». Το βιβλίο του έχει τον τίτλο Υπάρχει Θεός (There is a God).

<>

Το «Στοίχημα» του Βέρνερ Χάιζενμπεργκ

Ο Χάιζενμπεργκ, ένας από τους θεμελιωτές της Κβαντομηχανικής (Νόμπελ Φυσικής), παρατήρησε κάτι πολύ πρακτικό στην πορεία των επιστημόνων.

Είδε ότι πολλοί νέοι φοιτητές ξεκινούσαν ως άθεοι μόλις μάθαιναν τα πρώτα στοιχεία της φυσικής.

Είπε την ιστορική φράση: «Η πρώτη γουλιά από το ποτήρι των φυσικών επιστημών θα σε κάνει άθεο, αλλά στο βυθό του ποτηριού σε περιμένει ο Θεός». Εννοούσε ότι η επιφανειακή γνώση διώχνει την πίστη, αλλά η βαθιά γνώση την επαναφέρει.

<>

Ένας αστρονόμος επισκέφθηκε τον Άγιο Παΐσιο στο Άγιο Όρος και άρχισε να του εξηγεί με υπερηφάνεια τις αχανείς αποστάσεις του σύμπαντος, τα έτη φωτός και τη μικρότητα της Γης, καταλήγοντας ότι μέσα σε τέτοιο χάος δεν μπορεί να υπάρχει Θεός που να νοιάζεται για τον άνθρωπο.

Ο Άγιος τον άκουσε με προσοχή και μετά τον ρώτησε:

— «Πες μου, παιδί μου, εσύ που ξέρεις τόσα για τα άστρα... Αν ένα μυρμήγκι ανέβει πάνω στο παπούτσι σου, μπορεί να καταλάβει ποιος είσαι, τι σκέφτεσαι και πόσο μεγάλος είναι ο κόσμος σου;»

— «Όχι βέβαια», απάντησε ο αστρονόμος.

— «Ε», είπε ο Άγιος, «εσύ μπροστά στο μεγαλείο του Θεού είσαι πιο μικρός από το μυρμήγκι. Το ότι δεν μπορείς να Τον χωρέσεις στο μυαλό σου, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Σημαίνει ότι το μυαλό σου είναι πολύ μικρό για να Τον "μετρήσει"».

<>

Ένας καθηγητής πανεπιστημίου, δηλωμένος άθεος, πήγε στον Άγιο Πορφύριο για να τον γελοιοποιήσει με επιστημονικά επιχειρήματα. Ο Άγιος, που είχε το χάρισμα της διοράσεως, τον δέχτηκε με πολλή αγάπη και άρχισε να του μιλάει για τη φυσική και τη βιολογία με λεπτομέρειες που μόνο ένας ειδικός θα ήξερε.

Ο καθηγητής έμεινε άναυδος. Στο τέλος, ο Άγιος του είπε:

— «Ξέρεις γιατί δεν βρίσκεις τον Θεό; Γιατί Τον ψάχνεις σαν να είναι μια εξίσωση στο χαρτί. Ο Θεός όμως δεν είναι ιδέα, είναι ζωή. Αν κλείσεις τα μάτια σου και ακούσεις τον χτύπο της καρδιάς σου, θα δεις ότι ο "Ρυθμιστής" είναι ήδη μέσα σου, αλλά εσύ Του κλείνεις την πόρτα με τα βιβλία σου».

<>

Κάποιοι φιλόσοφοι πήγαν στον Μέγα Αντώνιο στην έρημο, νομίζοντας ότι επειδή ήταν αγράμματος θα τον νικούσαν στη συζήτηση. Τον ρώτησαν: «Πώς μπορείς να ζεις εδώ χωρίς την παρηγοριά των βιβλίων;»

Ο Αντώνιος τους απάντησε:

— «Το δικό μου βιβλίο είναι η φύση. Είναι πάντα ανοιχτό μπροστά μου και μπορώ, όποτε θέλω, να διαβάζω τα λόγια του Θεού μέσα από τα δημιουργήματά Του. Εσείς διαβάζετε τι έγραψαν οι άνθρωποι για τον κόσμο, εγώ "διαβάζω" απευθείας τον Δημιουργό του κόσμου».

<>

Ο Άγιος Λουκάς (ο χειρουργός) κλήθηκε κάποτε σε μια δίκη από το σοβιετικό καθεστώς. Ο δικαστής τον ρώτησε ειρωνικά:

— «Εσείς, ένας τόσο σπουδαίος χειρουργός, πώς πιστεύετε στον Θεό; Τον είδατε ποτέ στις εγχειρήσεις σας;»

Ο Άγιος απάντησε:

— «Έχω ανοίξει πολλά κρανία, αλλά δεν είδα ποτέ μέσα τον νού. Έχω ανοίξει πολλά στήθη, αλλά δεν είδα ποτέ την αγάπη ή τη συνείδηση. Μήπως αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν;»

<>

Ινδός Σοφός και το Δέντρο (Ινδική Παράδοση)

Ένας νέος που είχε σπουδάσει στη Δύση επέστρεψε στο χωριό του και δήλωσε άθεος. Πήγε σε έναν γέροντα σοφό και του είπε: «Όλα είναι ύλη και ενέργεια. Ο Θεός είναι παραμύθι».

Ο γέροντας του έδωσε έναν μικροσκοπικό σπόρο από ένα τεράστιο δέντρο μπανιάν (Banyan).

— «Άνοιξε τον σπόρο», του είπε. «Τι βλέπεις μέσα;»

— «Τίποτα», απάντησε ο νέος.

— «Από αυτό το "τίποτα" που δεν βλέπεις», είπε ο γέροντας, «βγαίνει αυτό το τεράστιο δέντρο με τις χιλιάδες ρίζες και τα φύλλα. Αν η δύναμη που κρύβεται στον σπόρο είναι αόρατη αλλά δημιουργεί τέτοια ζωή, φαντάσου τη Δύναμη που κρύβεται πίσω από ολόκληρο το σύμπαν».

<>

Ο Ρώσος Χωρικός και ο Κοσμοναύτης (Ρωσική Παράδοση)

Μετά την επιστροφή του πρώτου ανθρώπου από το διάστημα, η προπαγάνδα έλεγε: «Ο κοσμοναύτης πήγε στον ουρανό και δεν είδε τον Θεό». Ένας γέρος χωρικός άκουσε την είδηση, σταυροκοπήθηκε και είπε ήρεμα:

— «Αν δεν Τον είδε στη γη, μέσα στην καρδιά του και στα μάτια του διπλανού του, δεν πρόκειται να Τον βρει ούτε στα αστέρια. Ο Θεός δεν είναι αντικείμενο για να τον βρεις στο δρόμο, είναι το Φως που σου επιτρέπει να βλέπεις τον δρόμο».

Στο σχολείο, η δασκάλα (που ήταν φανατική άθεη) λέει στα παιδιά:

— «Παιδιά, η επιστήμη λέει ότι προερχόμαστε από τον πίθηκο. Δεν υπάρχει Θεός που μας έπλασε».

Ο Τοτός σηκώνει το χέρι:

— «Κυρία, ο μπαμπάς μου λέει ότι ο Θεός έπλασε τον πρώτο άνθρωπο».

Η δασκάλα ειρωνικά:

— «Και αν ο μπαμπάς σου έλεγε ότι ο παππούς σου ήταν γάιδαρος, εσύ τι θα ήσουν;»

Και ο Τοτός απαντάει ετοιμόλογα:

— «Ε, τότε θα ήμουν δάσκαλος, κυρία!»

<>

«Ο αθεϊσμός είναι μια θρησκεία που πιστεύει ότι δεν υπάρχει θρησκεία.»

<>

«Αν ο Θεός δεν υπήρχε, οι άθεοι δεν θα είχαν κανέναν για να μαλώνουν όλη μέρα.»

<>

«Ένας άθεος είναι κάποιος που δεν έχει κανέναν αόρατο φίλο, αλλά έχει έναν αόρατο εχθρό.»

<>

«Η διαφορά μεταξύ ενός πιστού και ενός άθεου; Ο πιστός ελπίζει ότι έχει δίκιο, ο άθεος ελπίζει ότι ο πιστός έχει άδικο.»

«Ο αθεϊσμός είναι η μόνη "θρησκεία" που δεν έχει γιορτές, αλλά έχει φανατικούς ιεραποστόλους.»

<>

«Ο άθεος προσεύχεται μόνο όταν το αεροπλάνο κάνει κενά αέρος – τότε θυμάται ότι ο "Κανένας" δεν μπορεί να τον σώσει.»

<>

«Είναι περίεργο να παλεύεις τόσο σκληρά εναντίον Κάποιου που ισχυρίζεσαι ότι δεν υπάρχει.»

<>

«Ο επιστήμονας που αρνείται τον Θεό είναι σαν το έμβρυο που αρνείται τη μητέρα του επειδή δεν την έχει δει ποτέ έξω από τη μήτρα.»

<>

«Πίστη είναι να βλέπεις το αόρατο. Αθεΐα είναι να μην βλέπεις ούτε το προφανές.»

<>

«Ο θάνατος για τον άθεο είναι το "Game Over", για τον πιστό είναι το "Level Up".»

<>

«Αν ο άνθρωπος είναι απλώς χημεία, τότε η αγάπη είναι απλώς μια αντίδραση και η ελευθερία μια ψευδαίσθηση.»

<>

«Για τον άθεο, ο θάνατος είναι το τέλος του δρόμου. Για τον πιστό, είναι απλώς η ἀρχή ἄλλου δρόμου».

«Κανείς δεν είναι άθεος όταν πέφτει το αεροπλάνο.» (Μια σύγχρονη παροιμιώδης φράση που σχολιάζει την ενστικτώδη στροφή του ανθρώπου στο θείο σε στιγμές απόλυτου κινδύνου).

 Η Αναλογία του «Virtual Reality» (Εικονική Πραγματικότητα)

Σήμερα πολλοί επιστήμονες (όπως ο Donald Hoffman) υποστηρίζουν ότι αυτό που βλέπουμε δεν είναι η απόλυτη πραγματικότητα, αλλά ένα «interface».

Η εικόνα: Όταν παίζεις ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, βλέπεις δέντρα, σπίτια και ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, τίποτα από αυτά δεν υπάρχει μέσα στον υπολογιστή· υπάρχουν μόνο κώδικας και ηλεκτρόνια.

Η πίστη: Ο Θεός είναι ο «Προγραμματιστής» που βρίσκεται έξω από το παιχνίδι. Εμείς βλέπουμε τα γραφικά (τη φύση), αλλά η ουσία της πραγματικότητας είναι ο κώδικας (ο Λόγος) που την κρατάει σε λειτουργία. [4]

<>

Ο Άγγλος ποιητής Percy Shelley σε τόσο βαθμό αθεΐας έφθασε, ώστε όσες φορές επρόκειτο να βάλει κάπου την υπογραφή του, έβαζε πλάι της καί τη λέξη “άθεος”. Όμως, όταν πνιγμένο τον περιμάζεψαν οι φίλοι του για να τον κηδέψουν, με μεγάλη τους έκπληξη βρήκαν επάνω του την Αγία μας Γραφή, τα λόγια του Χριστού! Πόσο τον είχαν αιχμαλωτίσει κατόπιν και δεν μπορούσε να τ᾽ αποχωρισθεί!

<>

«Ἕνας ἀπ᾽ τούς ἀνακριτές ρώτησε τόν Ἅγ. ἱερομάρτυρα Ἀλέξανδρο Μπαλτάγκα τῆς Βεσσαραβίας τῆς Ρουμανίας: "Δεῖξε μου τό Θεό σου!"

Ἐκεῖνος τοῦ ἀπάντησε: "Ὅταν μοῦ δείξης ἐσύ τό νοῦ σου, τότε θά σοῦ δείξω τό Θεό μου!"»(ΝΣ, 450).

S.

<>

Ἅγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Στήν εὐτυχία καί στή δυστυχία οἱ ἄνθρωποι μπορεῖ νά θέλουν, μπορεῖ καί νά μή θέλουν νά θυμηθοῦν τό Θεό...

... ἐνῶ στό θάνατο, ἀναγκάζονται νά Τόν θυμηθοῦν».

S.

<>

«Μέσα σ᾽ ἕνα ἐπαρχιακό Γερμανικό τραῖνο, δυό ἄνθρωποι μιλοῦσαν γιά τή ζωή μετά τό θάνατο. Ὁ ἕνας ἀπ᾽ αὐτούς πίστευε μέ βεβαιότητα ὅτι μετά τό θάνατο τελειώνουν τά πάντα. Ὁ ἄλλος ἦταν πιό ἐπιφυλακτικός καί ἐκφραζόταν μέ πιό προσεκτικές ἀντιρρήσεις.

Καθισμένος στό ἴδιο διαμέρισμα τοῦ τραίνου, ἕνας γέροντας χωρικός ἄκουγε τή συζήτησι μέ μεγάλο ἐνδιαφέρον. Τό ρυτιδιασμένο του πρόσωπο ἔδειχνε σημάδια μιᾶς ζωῆς ἐργασίας καί πόνου, ἀλλά ταυτόχρονα ἀντανακλοῦσε μιά ἐσωτερική ἁρμονία.

Ὁ πρῶτος συνομιλητής ἄρχισε νά φωνάζη δυνατά:

—Ἄν ὑπάρχη κάποιος πού θέλει νά πιστεύη σ᾽ αὐτές τίς παλιομοδίτικες ἱστορίες, εἶναι ἐλεύθερος νά τό κάνη. Μπορεῖ νά τίς πιστεύη μέχρι νά πεθάνη. Θά εἶχε, ὅμως, τό θάρρος νά τό βροντοφωνάξη ἐδῶ μέσα; Ὅσο γιά μένα, ἕνα πράγμα εἶναι βέβαιο. Ὅταν πεθάνη κανείς, πεθαίνει καί δέν ὑπάρχει καμμιά πόρτα πού ν᾽ ἀνοίγη στό ὑπερπέραν... Γιατί, τότε, αὐτό θά ἦταν πραγματική ἔκπληξι!

Ἐκείνη τή στιγμή, ὁ γέροντας χωρικός δέν μπόρεσε νά ἀντέξη ἄλλο.

—Ἄν ἄκουσα καλά, εἶπε μέ μιά βαθειά φωνή σάν νά μιλοῦσε στόν ἑαυτό του, πολλές κουταμάρες ἀκούσαμε μέχρι τώρα! Πῶς μπορεῖ νά πιστέψη κανείς ὅτι ὅταν εἶναι κανείς πεθαμένος ὑπάρχει περίπτωσι νά ἐκπλαγῆ; Ἄρα, δέν ἔχουν τελειώσει τά πάντα ἐδῶ... Κι αὐτή ἡ ἔκπληξι θά μποροῦσε κάλλιστα νά εἶναι ἡ ἔκπληξι ἑνός ἀπίστου καί μάλιστα αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου τόν ὁποῖο ἀκούσαμε νά μιλάη μόλις τώρα!... Ὅταν πεθάνη, κι ἀνοίξει γι᾽ αὐτον ἡ πόρτα τῆς Αἰωνιότητος μπροστά στό Θεό, πιστεύω ἀκράδαντα ὅτι τότε θά εἶναι γι᾽ αὐτόν ἡ στιγμή τῆς μεγάλης ἐκπλήξεως. Καί τότε, δέν θά μπορῆ πιά νά ἀστειεύεται.

Ἀπόλυτη σιωπή ἔπεσε στό διαμέρισμα τοῦ τραίνου. Κανένας δέν εἶχε πιά διάθεσι νά γελάση»(HO, 2013).

Κ. S.

<>

Ένας στρατιώτης είπε στον αξιωματικό του: "Κύριε ο φίλος μου δεν γύρισε από το πεδίο μάχης, ζητώ την άδεια σας να πάω να τον ψάξω!"

Ο αξιωματικός αρνήθηκε και είπε: "Δεν θέλω να ρισκάρεις την ζωή σου για έναν άνθρωπο που πιθανόν είναι νεκρός".

Ο στρατιώτης παρά τη διαταγή του αξιωματικού πήγε να βρει το φίλο του, μετά από μία ώρα επέστρεψε μεταφέροντας το σώμα του φίλου του θανάσιμα τραυματισμένο.

Ο αξιωματικός με υπεροψία είπε: "Σου είπα ότι πέθανε, πες μου άξιζε όλο το ρίσκο για να βρεθεί το πτώμα του;".

Ο στρατιώτης απάντησε: "Για μενα άξιζε, όταν τον βρήκα ήταν ζωντανός και μπόρεσε να μου πει 'ήμουν σίγουρος ότι θα ερχόσουν' ".

K. S. ANT.

<>

Οι άθεοι που ζητούν συνέχεια στοιχεία για την ύπαρξη του Θεού είναι σαν ένα ψάρι στον ωκεανό που θέλει αποδείξεις για νερό.

Ray Comfort

S.

<>

Ο αθεϊσμός είναι δεκανίκι για όσους δεν αντέχουν την πραγματικότητα του Θεού.

Tom Stoppard

S.

<>

Οι άθεοι εκφράζουν την οργή τους εναντίον του Θεού αν και κατά την άποψή τους δεν υπάρχει.

C. S. Lewis

S.

<>

Αν δεν υπήρχε Θεός, δεν θα υπήρχαν και άθεοι.

Gilbert K. Chesterton

S.

<>

Άθεος είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει ότι είναι ατύχημα.

Francis Thompson

S.

<>

Η χειρότερη στιγμή για τον άθεο είναι όταν είναι πραγματικά ευγνώμων και δεν έχει κανέναν να ευχαριστήσει.

Dante Gabriel Rossetti

<>

Φανταστείτε ένα άτομο που μπαίνει εδώ απόψε και υποστηρίζει ότι «δεν υπάρχει αέρας», αλλά συνεχίζει να αναπνέει αέρα ενώ μαλώνει. Τώρα διανοητικά, οι άθεοι συνεχίζουν να αναπνέουν - συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τη λογική και να βγάζουν επιστημονικά συμπεράσματα [το οποίο προϋποθέτει ένα τακτοποιημένο σύμπαν], να κάνουν ηθικές κρίσεις [που προϋποθέτει απόλυτες αξίες] - αλλά η αθεϊστική άποψη των πραγμάτων θεωρητικά θα έκανε μια τέτοια «αναπνοή». αδύνατος. Αναπνέουν τον αέρα του Θεού όλη την ώρα που μαλώνουν εναντίον του.

Greg L. Bahnsen

S.

<>

Ο απόλυτος αθεϊσμός ξεκινά με μια πράξη πίστης στην όπισθεν και είναι μια πλήρης θρησκευτική δέσμευση. Εδώ έχουμε την πρώτη εσωτερική ασυνέπεια του σύγχρονου αθεϊσμού: διακηρύσσει ότι κάθε θρησκεία πρέπει απαραίτητα να εξαφανιστεί, και είναι από μόνο του ένα θρησκευτικό φαινόμενο.

Jacques Maritain

S.

<>

Κοιτάζοντας το δόγμα του Δαρβινισμού, το οποίο υποστήριξε τον αθεϊσμό μου για τόσα χρόνια, δεν άργησα να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι ήταν απλώς πολύ τραβηγμένο για να είναι αξιόπιστο. Συνειδητοποίησα ότι αν ασπαζόμουν τον Δαρβινισμό και την υποκείμενη αρχή του νατουραλισμού, θα έπρεπε να πιστέψω ότι: 1. Τίποτα δεν παράγει τα πάντα 2. Η μη ζωή παράγει ζωή 3. Η τυχαιότητα παράγει τελειοποίηση 4. Το χάος παράγει πληροφορίες 5. Ασυνείδητο παράγει συνείδηση ​​6. Η μη λογική παράγει λόγο....Οι κεντρικοί πυλώνες της εξελικτικής θεωρίας γρήγορα σάπισαν όταν εκτίθενται σε έλεγχο.

Lee Strobel

S.

<>

Πώς λες «δεν είναι τίποτα» και κλείνεις την καρδιά,

σε κόσμο που πλημμύρισε από φως και από γιασεμιά;

Κοιτάς τον ήλιο που ξυπνά, τη θάλασσα που πνέει,

κι η λογική σου, παγερή, «τυχαίο» μόνο λέει.

Ποιος έπλασε το «σ’ αγαπώ» και την κρυφή ελπίδα,

αν είμαστε μια σύμπτωση, μια πρόσκαιρη αλυσίδα;

<>

Δεν είναι η πίστη φυλακή, μήτε παλιό σκοτάδι,

είναι το φως που οδηγεί το πλοίο στο λιμάνι.

Γιατί αν σβήσεις το Θεό, η πλάση μένει μόνη,

σαν ένα σπίτι ακατοίκητο που ο χρόνος το παγώνει.

<>

Όταν η νύχτα πέσει, και η μοναξιά ζυγώσει,

κι όταν ο φόβος έρθει, και την ψυχή θολώσει,

ψάχνουν εκείνοι οι «σοφοί», μια ελπίδα, μια παρηγοριά,

στην άρνησή τους, που τους κλείνει, την ουράνια την αγκαλιά.

<>

Μην λες «δεν υπάρχει», επειδή δεν Τον αγγίζεις,

το άρωμα δεν πιάνεται, μα εσύ το αναγνωρίζεις.

Μέσα στο «τίποτα» που λες, μια τάξη κυβερνάει,

κι η αγάπη που αισθάνεσαι, προς τον Δημιουργό σε πάει.

<>

Ο άνθρωπος, δίχως Θεό,

είναι σαν καράβι, δίχως λιμάνι,

αφήνει την ψυχή του, να χαθεί,

στην άβυσσο, που ο αθεϊσμός κάνει. 

<>

Είσαι ο παλμός μέσα στο φύλλο που αργοσαλεύει,

το μυστικό του δάσους που τη νύχτα θεραπεύει.

Στη φύση καθρεφτίζεται το αιώνιο Σου πρόσωπο,

σε κάθε κόκκο άμμου, σε κάθε απέραντο ορίζοντα.

Κι όταν ο νους κουράζεται να ψάχνει στις γωνιές,

η πίστη έρχεται σιωπηλά, σαν φως από πηγές.

Δεν είναι γνώση λογική, μα ένα «ναι» βαθύ,

που κάνει την εσωτερική αναζήτηση, γαλήνη να γενεί.

Είσαι ο Δρόμος, ο Ταξιδιώτης και η Ιθάκη μαζί,

η αλήθεια που ανθίζει όπου η αγάπη κατοικεί.

<>

Λίγη φιλοσοφία ωθεί το μυαλό του ανθρώπου στον αθεϊσμό, αλλά το βάθος στη φιλοσοφία φέρνει το μυαλό των ανθρώπων στη θρησκεία.

Francis Bacon

S.

<>

Η δυσπιστία στον Θεό δεν οδηγεί σε πίστη στο τίποτα. Η δυσπιστία στον Θεό συνήθως έχει ως αποτέλεσμα την πίστη σε οτιδήποτε.

Arthur Lynch

S.

<>

Δημήτριος Παναγόπουλος, ἱεροκήρυκας: «Δέν μπορεῖς νά μιλᾶς ἀγαπητέ μου γιά Χριστιανισμό, γιά Ὀρθοδοξία καί νά τήν “ἀδικῆς”. Στήν οὐσία ἀδικεῖς τόν ἑαυτό σου. Κάθισε νά διαβάσης τό Χριστιανισμό σωστά καί ἄν θελήσης νά τόν ζήσης λίγο, γιά νά ἔχεις βίωμα, τότε ἔλα νά συζητήσουμε.

Ἐφόσον, ὅμως, κάθεσαι μακρυά καί μοῦ ἔχεις διαβάσει ὅλους τούς ἀπίστους καί ὅλους τούς ἀθέους καί εἰδωλολάτρες συγγραφεῖς καί δέν ἔχεις διαβάσει τό Εὐαγγέλιο καί τούς Πατέρες καί οὔτε τό σταυρό σου δέν ξέρεις νά κάνης, πῶς εἶναι δυνατόν νά ἔχης γνώμη γιά ἕνα πράγμα καί νά τό κατηγορῆς;»(https://www.dogma.gr/dialogos/gnosesthe-tin-alitheia/121324/).

<>

Υπάρχει Θεός;

Αυτή είναι μια από τις καλύτερες εξηγήσεις του γιατί ο Θεός επιτρέπει τον πόνο και τη δυστυχία που βλέπουμε στον κόσμο.

Μια φορά πήγε ένας τύπος στο κουρείο για το καθιερωμένο κούρεμα και ξύρισμα.

Καθώς ο κουρέας άρχισε να δουλεύει, άρχισε μια καλή συζήτηση.

Μίλησαν για τόσα πολλά πράγματα και πάρα πολλά θέματα...

Όταν τελικά άγγιξαν το θέμα της θρησκείας και του θεού, ο κουρέας αναφώνησε:

'Δε πιστεύω ότι ο Θεός υπάρχει.'

'Γιατί το λες αυτό;' ρώτησε ο πελάτης.

Και ο κουρέας είπε:

'Λοιπόν, απλά βγες έξω στο δρόμο για να καταλάβεις γιατί ο Θεός δεν υπάρχει.

Πες μου γιατί αν ο Θεός υπάρχει, υπάρχουν τόσοι διεστραμμένοι;

Γιατί τόσα εγκαταλελειμμένα παιδιά;

Αν ο Θεός υπήρχε, δε θα υπήρχε oύτε δυστυχία ούτε πόνος.

Δε μπορώ να φανταστώ ένα Θεό που αγαπάει κ αι συμπονεί να επιτρέπει όλα αυτά που γίνονται.'

Ο πελάτης το σκέφτηκε για μια στιγμή, αλλά δεν απάντησε γιατί δεν ήθελε να χαλάσει τη συζήτηση.

Ο κουρέας τελικά τελείωσε τη δουλειά του και ο πελάτης έφυγε.

Όμως μόλις έφυγε από το κουρείο, είδε ένα άντρα στο δρόμο με μακρυά κατσαρά βρώμικα μαλλιά και γένια. Φαινόταν πολύ βρώμικος και απεριποίητος.

Εκείνη τη στιγμή ο πελάτης γύρισε πίσω κ αι ξαναμπήκε στο κουρείο. Τότε είπε στον κουρέα:

'Ξέρεις τι; Οι κουρείς δεν υπάρχουν!'

'Πως μπορείς να το λες αυτό;' ρώτησε ο έκπληκτος κουρέας.

'Είμαι εδώ και είμαι κουρέας! Μόλις σε κούρεψα, τι είναι αυτά που λες;'

'Όχι!' απάντησε ο πελάτης και εξήγησε: 'Οι κουρείς δεν υπάρχουν γιατί αν υπήρχαν, δε θα υπήρχαν αχτένιστοι άνθρωποι και με μακρυά βρώμικα μαλλιά, όπως ο τύπος απ' έξω.'

'Μα... οι κουρείς όντως υπάρχουν! Αυτό συμβαίνει όταν οι άνθρωποι δεν έρχονται σε μένα.'

'Ακριβώς!' απάντησε ο πελάτης. 'Αυτό είναι το θέμα!

Ο Θεός, επίσης υπάρχει! Και αυτό συμβαίνει όταν οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν σε αυτόν και δεν αναζητούν σε αυτόν βοήθεια.

Γι' αυτό υπάρχει τόσος πόνος και δυστυχία στον κόσμο.'

https://www.i-diadromi.gr/2016/06/blog-post_94.html

<>

Όλα αυτά περί ομοιότητες Ευαγγελιστή Μάρκου και Ομηρικών Επών είναι πρόχειρες ομοιότητες και πολύ πιθανόν κάποιες να είναι και ψεύτικες. Οι άθεοι και οι δωδεκαθεϊστές ειδωλολάτρες προσπαθούν να βγάλουν από την μύγα ξύγκι...! 

Επίσης υπάρχει και ο σπερματικός λόγος. Ο αρχαίος κόσμος πριν την ενανθρώπηση του Χριστού στη γη το βράδυ των Χριστουγέννων - δε στερήθηκε φωτισμένων πνευμάτων που προσέγγισαν κατά Θεία παραχώρηση την Αλήθεια, αποδεικνύοντας ότι προϋπήρχε το Σχέδιο Σωτηρίας του Θεού και πως γι΄αυτό ακριβώς δόθηκε ο σπερματικός λόγος (σπέρματα αληθείας και πληροφόρησης) σε διάφορα έθνη και λαούς (αφού όλοι εξ Αδάμ), σε ενάρετους ανθρώπους, σε ευσεβείς ερευνητές και φιλοσόφους, επειδή ακριβώς Θεός ο Πατήρ και αυτών.

<>

Οι Αρχαίοι για τον ερχομό του Χριστού στη Γη

Τη Σάρκωση του Χριστού στη γη, ανέμενε μυστικά ολόκληρη η ανθρωπότητα

Ο σπερματικός λόγος των Χριστουγέννων

Ο αρχαίος κόσμος πριν την ενανθρώπηση του Χριστού στη γη το βράδυ των Χριστουγέννων - δε στερήθηκε φωτισμένων πνευμάτων που προσέγγισαν κατά Θεία παραχώρηση την Αλήθεια, αποδεικνύοντας ότι προϋπήρχε το Σχέδιο Σωτηρίας του Θεού και πως γι΄αυτό ακριβώς δόθηκε ο σπερματικός λόγος (σπέρματα αληθείας και πληροφόρησης) σε διάφορα έθνη και λαούς (αφού όλοι εξ Αδάμ), σε ενάρετους ανθρώπους, σε ευσεβείς ερευνητές και φιλοσόφους, επειδή ακριβώς Θεός ο Πατήρ και αυτών.

Έτσι χαρακτηριστικά μέσα στην ιστορία αναφέρονται (τα περισσότερα από τα παρακάτω συγκλονιστικά στοιχεία αντλήθηκαν από σχετικές εκπομπές του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,4 FM, Δεκέμβριος 2002 μ.Χ.):

· οι Χαλδαίοι - Πέρσες, στους οποίους δόθηκε διά του Βαλαάμ, που έζησε στα χρόνια του Μωυσή (13ος αι. π.Χ.) η προφητεία του λαμπρού άστρου και της Γέννησης του Χριστού, η οποία και επαληθεύτηκε αιώνες αργότερα, με την εμφάνιση πράγματι του κινούμενου λαμπρού νέου αστέρος - που ήταν βέβαια Άγγελος Φωτός - και την ενανθρώπηση του Χριστού με τη Γέννησή Του στη Βηθλεέμ, την οποία επιβεβαίωσαν προσωπικά και επιτόπου οι τρεις Πέρσες Μάγοι, που είδαν και ακολούθησαν το νέο λαμπρό αστέρι, εξαιτίας της παλαιότατης προφητείας!

· στους Ινδούς υπήρχαν επίσης προσδοκίες για την έλευση του Υιού του Θεού. Π.χ. στον Βεδισμό υπάρχει προσδοκία για το Θεό του Φωτός ο οποίος θα ενανθρωπιστεί εκ της Παρθένου και θα αποσταλεί στον κόσμο από τον ουράνιο Πατέρα Του, ως μεσίτης μεταξύ Θεού και κόσμου.

Κατά τα κείμενα ακόμη του Μαχαγιάνα Βουδισμού, αναμένονταν να έρθει ο Θείος Λυτρωτής και Διδάσκαλος, ο οποίος θα αποκαλύψει θείες αλήθειες εκ του πληρώματος της Σοφίας Αυτού και θα πληρώσει τις εσώτατες επιθυμίες και τις νοσταλγίες του ανθρώπου!..

Κατά τα κείμενα επίσης του Ινδικού Βουδισμού, ο ιστορικός Βούδας, που έδρασε κατά τα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνος, απέκρουσε κατηγορηματικά ισχυρισμούς οπαδών του ότι τάχα δεν θα υπάρξει στο μέλλον διδασκαλία μεγαλύτερη από εκείνου. Έλεγε μάλιστα ότι μετά από 500 χρόνια θα χρεοκοπήσει η διδασκαλία μου, σα να προαισθανόταν τι επρόκειτο να επακολουθήσει... Επειδή όταν θα έβγαινε ο Αληθής Αυτόφωτος Ήλιος του Κόσμου, όλα τα μικρά ετερόφωτα αστέρια θα χανόταν... ακριβώς 500 χρόνια μετά.

Επίσης και στον Θιβετιανό Βουδισμό, αναμενόταν Παρθενογέννητος Θεάνθρωπος Λυτρωτής, ο οποίος θα σώσει τον άνθρωπο και θα επαναγάγει την ανθρωπότητα στην αρχέγονη χρυσή εποχή.

· στο Ιράν αναμενόταν ο Σωτήρας Θεάνθρωπος, ο οποίος θα γεννηθεί εκ Παρθένου και θα συντελούσε στην ανακαίνιση και τον καθαρμό του κόσμου.

· στην Αίγυπτο επίσης υπήρχε ο "μύθος" ότι θα έρθει στον κόσμο Εκείνος που θα σώσει και θα λυτρώσει το γένος των ανθρώπων!..

· ο Κομφούκιος στην Κίνα, 500 χρόνια κι αυτός νωρίτερα, ανέμενε τον Άγιο, τον Θεάνθρωπο, ο οποίος θα είχε την λυτρούσα γνώση και θα έσωζε και θα κυβερνούσε τον κόσμο.

Αλλά και πολλές κινέζικες παραδόσεις ανέμεναν τον Ποιμένα και Άρχοντα, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως Αγιότατος και Καθολικός Διδάσκαλος και Κυρίαρχος!.. Ο Άγιος αυτός υπήρχε προ του ουρανού και της γης! Είναι ο ποιητής, Δημιουργός και συντηρητής των πάντων! Όσο Μέγας και αν είναι, έχει και την Ανθρώπινη φύση! Αυτός και μόνος είναι άξιος να θυσιαστεί εις τον υπέρτατον Δεσπότην και Άρχοντα του Κόσμου! Αυτός θα συνδιαλλάξει τον ουρανό μετά της γης! Ο προσδοκώμενος Άγιος είναι ενωμένος μετά του ουρανού!.. Γι΄ αυτό στους αρχαίους Κινέζους φιλοσόφους ονομάζεται Ουρανάνθρωπος.

· ο Αισχύλος, που έγραψε 500 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού από την Παρθένο, για τον Παρθενογέννητο, που θα ερχόταν να βοηθήσει τους ανθρώπους!!!

· οι Σωκράτης και Πλάτωνας, όπου στο βιβλίο Αλκιβιάδης ΙΙ του Πλάτωνα, εμφανίζεται ο Σωκράτης να λέει στον Αλκιβιάδη, 400 χρόνια πριν την Έλευση του Χριστού, πως ο άνθρωπος πρέπει να ζει εν αναμονή, μέχρις ότου φτάσει ο καιρός να διδαχθεί από τον προσδοκώμενο Υπεράνθρωπο Διδάσκαλο!.. Άλλωστε η προσέγγιση του Σωκράτη προς τον Μόνο, Ένα αληθινό Θεό και η αποποίηση του ανύπαρκτου δωδεκάθεου δεν ήταν εκείνη που τον καταδίκασε σε θάνατο;

· ο ιστορικός Τάκιτος μαρτυρεί 60 χρόνια πριν τη Γέννηση του Σωτήρα, πως όλοι ήταν πεπεισμένοι επί τη πίστη αρχαίων προφητειών ότι η ανατολή έμελλε να υπερισχύσει και ότι μετά όχι από πολύ καιρό, θα έβλεπαν εξερχόμενους από την Ιουδαία αυτούς που έμελλε να ποιμάνουν την Οικουμένη.

· ο Κικέρων, ο οποίος εμφανίζεται 50 μόλις χρόνια πριν την Σάρκωση του Χριστού, να νοσταλγεί την εποχή που θα κυβερνά παντού είς Διδάσκαλος και Κυρίαρχος, ο Θεός!.. Εποχή βέβαια που δεν είναι άλλη από την αιώνια Βασιλεία του Χριστού εν ουρανοίς.

· ο Οράτιος και ο Οβίδιος που κάνουν λόγο για τη χρυσή εποχή (του Παραδείσου) που χάθηκε.

· ο Βιργίλιος στην 4η Εκλογή του, αφιερωμένη στο φίλο του Πολύωνα, μιλά για το Θείον Παιδίον, το οποίο θα επαναφέρει στην ανθρωπότητα τον Χρυσό Αιώνα. Επίκειται, λέει ο Βιργίλιος, έναρξις νέα χρονικής περιόδου, περιόδου παγκοσμίου τάξεως, οσονούπω φτάνει η επάνοδος της αρχικής βασιλείας του Υψίστου Θεού! Οσονούπω νέα χρυσή γενεά στέλλεται άνωθεν από τα ουράνια ύψη εις την γην. Συ λοιπόν φωτεινή επιλόχειος θεά, προστάτεψε την Μητέρα, καθ΄ ην στιγμήν θα γεννάται εξ αυτής το Βρέφος, δια του οποίου θα λήξει η δυστυχής γενεά! Δια πρώτην φορά στην παγκόσμιο ιστορία! Και νέα γενεά ευτυχής θα ανατείλει σ΄ όλον τον κόσμο. Ήδη άρχισε να βασιλεύει ο πάμφωτος Εις (ένας) Θεός... Ελθέ πολυτίμητε Υιέ του Θεού, μεγάλε Υιέ του Υψίστου. Οσονούπω φτάνει η εποχή. Ρίψον το βλέμμα Σου εις την ανθρωπότητα, την κλονιζομένη από το βάρος της αμαρτίας. Ρίψον το βλέμμα Σου και ειδέ πως τα πάντα σκιρτούν για την εποχή, η οποία οσονούπω φτάνει!.. Και αυτό το "οσονούπω" του Βιργίλιου λέχθηκε 41 χρόνια μόλις πριν από την ενσάρκωση του Υιού του Θεού από την Πανάγια Μητέρα Του στη Βηθλεέμ.

Διπλή χαρά για τον Ελληνισμό

Η μεγάλη παγκόσμια χαρά των Χριστουγέννων, της Σωτηρίας της Ανθρωπότητας, είναι διπλή χαρά για τον Ελληνισμό, του οποίου οι σοφοί και φιλόσοφοι με κάθε τρόπο έψαξαν να ανακαλύψουν τον Αληθινό Δημιουργό του Κόσμου, Εκείνον που και τη γλώσσα μας χάρισε και δια του Μεγάλου Αλεξάνδρου την άπλωσε, αλλά και την υψηλή και μεγίστη αποστολή, να μεταφέρουμε δια της γλώσσας μας, μέσα στις χιλιετηρίδες, πολεμούμενοι και θριαμβεύοντες, την ολόχρυση γνώση του ίδιου του Θεού, την Ορθή Πίστη, την Θεία Ορθοδοξία και να την υπερασπιστούμε με αίμα, με χαρά και με θάρρος, γράφοντας την πιο ένδοξη ιστορία του κόσμου! Ιστορία που δεν τέλειωσε, αλλά αναμένει σε λίγο την τελική λαμπρή φάση της.

Η είδηση, το κήρυγμα της Ενανθρωπήσεως του ίδιου του Θεού μας, του Χριστού, δια στόματος των Αποστόλων, βρήκε τότε τον Ελληνισμό σε μια τραγική στιγμή, σε ώρες που «σταυρωνόταν» από τον βαρβαρισμό και τον εκχυδαϊσμό των Ρωμαίων (με λίγες φωτεινές εξαιρέσεις), την ώρα που το λεπτό πνεύμα του Ελληνικού Πολιτισμού καταπατούνταν και μάτωνε σε Αρένες αντί σε Θέατρα και σε παρωδίες Εορτών, ακόμη και σε παρωδίες δήθεν «Ολυμπιακών Αγώνων».

 Στις πληγωμένες και ευσεβείς καρδιές των Ελλήνων αλλά και στις προχωρημένες διάνοιές τους, το μήνυμα της Σωτηρίας, η ελπίδα της Ανάστασης, η βεβαιότητα της Αιωνιότητας, το υψηλό νόημα του Χριστιανισμού, έπεσε σαν μάννα εξ ουρανού, αφού ο Ελληνισμός, συναντούσε επιτέλους Εκείνον που τον έπλασε, για να μεταφέρει τη νέα Κιβωτό της Καινής Διαθήκης Του! Έβρισκε Εκείνον, που άγγιζε και δονούσε το ευσεβές πνεύμα και το υψηλό πολιτισμικό επίπεδο του λαού μας, δώρα και πάλι δικά Του.

Και όταν ήρθε εκείνη η συγκλονιστική και μοναδική θεία ώρα, εκείνη η άγια νύχτα των Χριστουγέννων, κάπου στον ουρανό, η ψυχή του Σωκράτη, που θανατώθηκε επειδή πρωτομίλησε για Εκείνον τον Ένα και Αληθινό Θεό, η ψυχή του Σωκράτη που γκρέμισε πρώτος τα είδωλα της αγνοίας, σίγουρα ευφραινόταν.

Όμως τον Σωκράτη τον αποφεύγουν οι ξενόφερτες Νεοειδωλολατρικές Τελετουργίες και οι παγιδευμένες Αρχαιολατρικές Ομάδες, επειδή αποτελεί ακριβώς τη μεγάλη απόδειξη της τελείας πλάνης τους.

Ο Ελληνισμός έχει συνέχεια. Επειδή ακριβώς ήταν συνέχεια μέσα στο Σχέδιο του Θεού για τη Σωτηρία της Ανθρωπότητας. Η εντυπωσιακή αρχαία ευσέβειά του, τον έσπρωξε σε θαυμαστά έργα, ενώ ταυτόχρονα η ακούσια άγνοιά του για τον Αληθινό Θεό, είλκυσε το έλεος και την ιδιαίτερη αγάπη του Χριστού μας, αλλά και τη μεγάλη και φοβερά προστασία της Παναγίας Μητέρας Του.

Ευλογημένα Χριστούγεννα.

Πηγή: Σύλλογος Φιλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com/2020/12/blog-post_61.html

<>

«Ἔλεγε ἕνας Μοναχός:

Ὁ Θεός εἶναι λαθραῖος. Ὅλα θέλει νά τά κάνη κρυφά, λάθρα, μυστικά, στή σιωπή, ἀόρατα, χωρίς νά γίνεται ἀντιληπτός, στήν ἀφάνεια, μυστικά καί κρυφά, ἔξω ἀπ᾽ τήν ἐπίδειξι καί τήν διαφήμησι. Ὅλα ἐν κρυπτῷ, σεμνά καί ἀρχοντικά. Ἀκόμη καί ὁ τρόπος τῆς ἐνανθρωπήσεώς Του.

Κάποιοι, ὅμως, ἀντιλαμβάνονται τήν εὐγένιά Του αὐτή ὡς ἀνυπαρξία καί ἀπουσία Του καί μετά σοῦ λένε πώς δέν ὑπάρχει Θεός. Θέλουν δηλαδή ἕνα Θεό πού νά κάνη ἐντυπωσιακά κόλπα ὅπως οἱ ταχυδακτυλουργοί καί οἱ κλόουν στό τσίρκο»(π. Διονύσιος Ταμπάκης, Ἁγιονορείτικο Κέρασμα, Ναύπλιο 2018).

<>

«Ἕνας ἡλικιωμένος ἦταν σ᾽ ἔνα τραῖνο. Σηκώθηκε ὄρθιος καί φώναξε στους ἐπιβάτες:

—Ὁ Ἰησοῦς εἶναι ζωντανός!

Τότε μιά γυναῖκα φώναξε:

—Σκᾶσε, δέν ξέρεις τίποτε... ὁ Ἰησοῦς σου δέν ὑπάρχει κἄν.

Ὁ ἡλικιωμένος ντροπιάστηκε καί κάθισε.

Ἀλλά ὁ Θεός συνέχισε νά βάζη λογισμούς στήν καρδιά του νά σηκωθῆ ξανά καί νά συνέχιση νά μιλάη γιά τόν ἐρχομό τοῦ Ἰησοῦ.

Ὑπάκουσε τή φωνή τοῦ Θεοῦ καί σηκώθηκε ξανά ὄρθιος λέγοντας:

—Ὁ Ἰησοῦς ἐπιστρέφει, πρέπει νά μετανοήσουμε γιά τίς ἁμαρτίες μας καί νά Τόν δεχτοῦμε σήμερα.

Τότε ἡ γυναῖκα πού εἶχε προηγουμένως φωνάξει σηκώθηκε μέ τό παιδί της στό πλαϊνό της κάθισμα καί ἐπιτέθηκε στό φτωχό ἡλικιωμένο.

Καθώς συνέχιζε νά ἐπιτίθεται στό φτωχό ἡλικιωμένο, εἶπε τό παιδί της:

—Σταμάτα νά τόν χτυπᾶς μαμά, τόν ἔστειλε ὁ Θεός.

Τότε ἡ γυναῖκα ἔπεσε στά γόνατα καί ἄρχισε νά κλαίει!

Ὁ ἡλικιωμένος τή ρώτησε:

—Γιατί κλαῖς;!

Ἡ γυναῖκα εἶπε:

—Ὁ γυιός μου ἦταν μουγγός καί τώρα μιλάει!».

Facebook: Ηλίας Καλλιώρας

<>

Κάτοικοι από ένα μεγάλο χωριό της βόρειας Πελοποννήσου, διηγήθηκαν το εξής περιστατικό, που συνέβη στο χωριό τους. Ήταν όλοι εντυπωσιασμένοι και προβληματισμένοι.

Στο χωριό τους είχε πάει μια νεαρή δασκάλα, που κόντεψε να κάνει κακό στα παιδιά και να τα δηλητηριάσει με την απιστία της. Δεν φοβόταν και δεν πίστευε στον Θεό και δυστυχώς ήθελε να μεταδώσει τις ιδέες της στα παιδιά. Μια μέρα τόλμησε και τους έβαλε να γράψουν στην Ορθογραφία την φράση: “Δεν υπάρχει Θεός”! Να την γράψουν δέκα φορές!

Ευτυχώς, το πήραν είδηση οι γονείς και αγανακτισμένοι είπαν στα παιδιά, αντί γι’ αυτό που τους είπε αυτή, να γράψουν την φράση “Υπάρχει ο Θεός” δέκα φορές.

Τα παιδάκια άκουσαν τους γονείς τους, οι οποίοι δίδαξαν ο καθένας το παιδί του να πιστεύει και να αγαπά τον Θεό, που είναι ο Δημιουργός και ο Προστάτης όλου του κόσμου και ιδιαίτερα του ανθρώπου.

Όταν πήγαν όμως τα παιδιά στο σχολείο και η άπιστη αυτή είδε τι είχαν γράψει, άρχισε και τα έβριζε έξαλλη και τους έβαλε τιμωρία να γράψουν εκατό φορές αυτό που τους είπε εκείνη!

Φοβισμένα τα παιδάκια όταν πήγαν σπίτι τους τα είπαν όλα στους γονείς τους. Εκείνοι εντυπωσιασμένοι από το αντίθεο πείσμα της προέτρεψαν και πάλι τα παιδάκια να γράψουν εκατό φορές το “Υπάρχει ο Θεός”. Τα παιδιά το έκαναν, αλλά ήσαν φοβισμένα γιατί φοβόντουσαν τον θυμό της.

Την Δευτέρα πήγαν στο σχολείο διστακτικά. Την περίμεναν να έρθει, την περίμεναν… και τελικά τα είδε ο Διευθυντής και πήρε τηλέφωνο σπίτι της. Καμία απάντηση. Τηλεφώνησε στην οικογένειά της (γιατί ήταν από άλλο μέρος), ούτε οι γονείς της γνώριζαν τίποτε.

Τελικά απευθύνθηκε στην αστυνομία και στον κ. Εισαγγελέα. Παραβίασαν το σπίτι της και την βρήκαν μέσα νεκρή. Εντυπωσιαστήκαν όταν το έμαθαν αλλά και όσοι το άκουσαν.

Τι σήμαινε αυτός ο αιφνίδιος θάνατος; Ο Θεός γνωρίζει. Όμως το γεγονός δημιουργεί δέος. Μήπως θέλησε να την προλάβει από του να βαρύνει ανεπανόρθωτα την ψυχή της; Μήπως θέλησε να προστατέψει τις παιδικές ψυχές από το δηλητήριο της αθεΐας;

Ο Κύριος ας ελεήση την ψυχή της κι εμείς ” Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου “, κατά την προτροπή του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Ας προσέχουμε δε, τι λέμε και τι διδάσκουμε τα αθώα παιδιά μας.

Από το βιβλίο: «ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – Ουράνια μηνύματα Θαυμαστά γεγονότα», ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ, ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΝΑΣΤΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ

https://agioskosmasoaitolos.wordpress.com/2019/09/20/σάλος-άθεη-δασκάλα-στην-πελοπόννησο-έ/

<>

Αρκετοί άνθρωποι σκοντάφτουν στην ηθική του Ευαγγελίου (γι’ αυτό και αρνούνται το Θεό) και τρομάζουν στην ιδέα ότι πρέπει να αλλάξουν συλλήβδην τη ζωή τους, πολύ περισσότερο δε αν αυτή είναι γεμάτη πάθη και αδυναμίες. Υπάρχει όμως και η καθημερινή μετάνοια, δεδομένου ότι κανείς δεν είναι αναμάρτητος.

<>

Ο Ιησούς διαφοροποιείται από όλους τους άλλους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης κάνοντας τα θαύματά του μέσω της δικής του δύναμης και εξουσίας, που σημαίνει ότι κατέχει αυτή την ίδια τη θεϊκή εξουσία και ισχύ. Αυτή η κατοχή της θείας εξουσίας όχι μόνο του επιτρέπει να ξεκινήσει το βασίλειο Του, αλλά επικυρώνει επίσης την αξίωσή του να είναι ο μονάκριβος αγαπημένος Υιός Του Ουράνιου Πατέρα.

<>

Για τον Ιησού, τα θαύματα δεν είναι απλώς ένδειξη θεϊκής δύναμης. Είναι η έναρξη της Βασιλείας του Θεού στον κόσμο. Εκτελεί θαύματα για να καταστρέψει το κακό και να φέρει το βασίλειό του στην γη, ώστε να μπορούμε να σωθούμε. Από αυτή την άποψη, οι εξορκισμοί του Ιησού, οι θεραπείες και οι αναστάσεις νεκρών, είναι μοναδικές στην ιστορία των θρησκειών.

<>

Κορόιδευε ένας άθεος έναν ἱεροκήρυκα μιά μέρα, λέγοντάς του:

—Μας μιλᾶτε κάθε τόσο γιά φορτίο ἁμαρτιῶν καί τά παρόμοια. Πιστέψτε με, ὅμως, ὅτι προσωπικά δέν νοιώθω κανένα τέτοιο βάρος. Ἀλήθεια, πόσο ζυγίζει ἡ ἁμαρτία;

Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ πολύ ψύχραιμα, ἀπάντησε τότε:

—Δέν μου λέτε, ἄν βάλετε πάνω σ’ ἕνα νεκρό μιά πέτρα ἑκατό κιλῶν, θά τή νοιώση;

—Ὄχι, ἀπάντησε ἀπορημένος ὁ ἄθεος, γιατί εἶναι νεκρός.....

—Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ σᾶς, κατέληξε ὁ ἱεροκήρυκας. Ἔξω ἀπό τή Χάρι τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος εἶναι “νεκρός στίς παραβάσεις καί τά παραπτώματα”(Ἐφ 2, 1). Γι’ αὐτό δέν νοιώθετε τό βάρος τῆς ἁμαρτίας...

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/11/blog-post_948.html

<>

Ο Χριστός δεν είναι το ίδιο πρόσωπο με τον διάβολο. Ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός που ενανθρώπησε (που έγινε άνθρωπος) ενώ ο διάβολος είναι δημιούργημα του Θεού. Ο διάβολος είναι πρώην άγγελος που εναντιώθηκε στο Θεό και έτσι έγινε δαίμονας, δηλαδή κακός άγγελος. Ο διάβολος επίσης ονομάζεται και σατανάς. Δηλαδή διάβολος και σατανάς είναι το ίδιο πρόσωπο.

<>

Ο Χριστός ονομάζεται και Υιός του Θεού επειδή ο Θεός είναι Τριαδικός.

Ο Θεός δηλαδή είναι η Αγία Τριάδα: ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα.

Το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, ο Υιός, ενανθρώπησε δηλ. έγινε άνθρωπος για να μας διδάξει την μετάνοια για την συγχώρεση των αμαρτιών μας.

<>

Ο διάβολος επίσης ονομάζεται και Εωσφόρος. Ο Θεός είχε δημιουργήσει δέκα τάγματα αγγέλων. Το δέκατο τάγμα αγγέλων, το τάγμα του Εωσφόρου, το είχε βάλει πιο κοντά στη Γη για να βοηθάει τους ανθρώπους. Αλλά ο αρχηγός αυτών των αγγέλων, ο Εωσφόρος, υπερηφανεύτηκε και ήθελε να πάρει την θέση του Θεού και έτσι αμάρτησε και έγινε δαίμονας και παρέσυρε κι άλλους αγγέλους μαζί του. Αυτοί οι συγκεκριμένοι άγγελοι, πολλοί στον αριθμό, έγιναν δαίμονες και έχουν αρχηγό τον διάβολο ο οποίος όπως είπαμε ονομάζεται και σατανάς και Εωσφόρος. Σκοπός του διαβόλου και των δαιμόνων του είναι να παρασύρουν τους ανθρώπους μακρυά από το Θεό. Αν ο διάβολος και οι δαίμονες ζητήσουν συγγνώμη από το Θεό, ο Θεός θα τους συγχωρέσει. Αλλα δεν θέλουν να ζητήσουν.

Η Αγία Γραφή η οποία είναι ο Λόγος του Θεού, μάς λέει ότι ο Χριστός θα ξαναέρθει με την Δευτέρα Παρουσία Του και τότε θα αναστηθούν όλοι οι νεκροί και θα γίνει η τελική δίκαια κρίση όλων των ανθρώπων και των δαιμόνων. Όσοι άνθρωποι ήταν άδικοι, έκαναν φόνους κλπ. αμαρτίες και δεν μετανόησαν θα κολαστούν αιώνια μαζί με τον διάβολο και τους δαίμονές του.

Και όσοι άνθρωποι αδικήθηκαν και μετανόησαν για τις αμαρτίες τους, θα σωθούν και μαζί με τα σώματά τους θα ζήσουν αιώνια στον Παράδεισο όπου δεν θα υπάρχει πλέον πόνος, αδικία, θλίψη, αρρώστιες και θάνατος.

<>

Ο Θεός εκτός από αγάπη είναι και δικαιοσύνη.

Οι Παγανιστές, για τους οποίους διέταξε ο Θεός να εξολοθρευθούν, χρησιμοποιώντας ως εκτελεστικά του όργανα, πότε κάποιον κατακλυσμό, πότε κάποια πύρινη καταστροφή όπως των Σοδόμων, και πότε αγγέλους ή ανθρώπους όπως το στρατό του Μωυσή ήταν δολοφόνοι όπου έκαναν θυσίαζαν σε ανθρωποθυσίες ακόμη και τα ίδια τους τα παιδιά.

Ο Θεός αγαπάει τα πλάσματά του. Όμως και η καλοσύνη έχει τα όριά της όταν πρόκειται για διεστραμμένους.

Τι έκαναν άραγε αυτοί οι λαοί και ο Θεός διέταξε την εξόντωσή τους; (Γιατί αυτό δεν το διέταξε για όλους τους λαούς της περιοχής, αλλά για συγκεκριμένους ΜΟΝΟ). Ας δούμε λίγο τι έκαναν αυτοί οι λαοί, όπως αναγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη πάλι, όμως οι Παγανιστές και οι άθεοι δεν τολμούν να πουν, ώστε να σκοτίσουν την αλήθεια. Λέει λοιπόν ο Θεός στον Ισραήλ για τα έθνη που τιμώρησε:

«πρόσεχε μήπως παγιδευτείς και ακολουθήσεις αυτούς, αφού εξολοθρευτούν από μπροστά σου. Και μήπως ερευνήσεις περί των θεών τους, λέγοντας: «πώς λάτρευαν τα έθνη αυτά τους θεούς τους; Έτσι θα κάνω κι εγώ». Δεν θα κάνεις έτσι στον Κύριο τον Θεό σου, επειδή όλα όσα ο Κύριος μισεί, έκαναν αυτοί στους θεούς τους. Επειδή και τους γιους τους και τις κόρες τους καίνε στη φωτιά προς τους θεούς τους». (Δευτερονόμιο 12, 30-31).

Η ύπαρξη των εθνών αυτών, ήταν ανοιχτή πληγή για την ανθρωπότητα. Οι δαιμονικοί παγανιστικοί θεοί τους, διψούσαν για αίμα. Σε αυτούς θυσίαζαν και έκαιγαν τα παιδιά τους! Ένα διαρκές έγκλημα μπροστά στον Θεό, που έπρεπε κάποτε να τελειώσει, με τον αφανισμό αυτών των εθνών, και της μιαρής τους θρησκείας. Και έπρεπε να αφανισθούν τα έθνη αυτά, ώστε ούτε ενθύμηση να μην υπάρχει της βάρβαρης θρησκείας τους, ώστε να μην παρασυρθούν και οι νέοι πιστοί κάτοικοι της περιοχής.

<>

Από τη στιγμή που κάποιος θα πει: "είμαι αθεϊστής", δηλώνει πίστη σε μία αναπόδεικτη δήλωση, ότι "δεν υπάρχει Θεός". Ο αθεϊσμός λοιπόν, δεν συμβαδίζει με τον ορθολογισμό και τη λογική. Είναι απλώς μία ακόμα θρησκεία.

<>

Κάποιοι λένε ότι αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο τής ύπαρξης τού Θεού, αλλά δηλώνουν "αθεϊστές", δείχνοντας ότι στην πραγματικότητα έχουν πάρει θέση, και μόνο ως δικαιολογία λένε ότι αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο ύπαρξης τού Θεού, για να μη φανεί η αντίφασή τους. Όμως γίνονται αντιληπτοί από το μίσος τους προς οτιδήποτε έχει σχέση με τον Θεό. Και μόνο όμως το ότι λένε πως αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο ύπαρξης Θεού, δείχνει ότι ή δεν είναι πραγματικοί αθεϊστές, αλλά βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση εννοιών, ή ότι είναι πράγματι αθεϊστές, και ψάχνουν να καλύψουν το φανατισμό τους πίσω από την κάλυψη τού αγνωστικισμού.

<>

Δεν εξαναγκάζονταν οι άνθρωποι να πιστέψουν διά της βίας στο Χριστό· απόδειξη αυτού οι Γραμματείς και Φαρισαίοι και το μεγαλύτερο μέρος του Ιουδαϊκού λαού, οι οποίοι δεν πίστεψαν.

<>

Η αλήθεια του Χριστιανισμού έγκειται στο ότι οι απόψεις του περιγράφουν σωστά την πραγματικότητα.

<>

Ελπίζω να μην περιμένεις να σου αποδείξω την ύπαρξη του Θεού με φωτογραφία και ιδιόχειρη αφιέρωση...

<>

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελαττώσει τη δόξα του Θεού αρνούμενος να τον λατρεύσει, όπως δεν μπορεί ο τρελός να μειώσει τον ήλιο χαράζοντας στον τοίχο του κελιού του την λέξη "σκοτάδι".

<>

Η γνώση της υπάρξης π.χ. του Α του Κενταύρου ή των ριβοσωμάτων των κυττάρων δεν άλλαξε και δεν αλλάζει τη ζωή σου, όμως η παραδοχή της ύπαρξης ή της ανυπαρξίας του Θεού έχει σίγουρα κοσμογονικές συνέπειες για την πορεία σου.

<>

Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος πως ένας κόκκινος αετός υπάρχει και κάποιος άλλος μπορεί να αξιώνει πως κόκκινοι αετοί δεν υπάρχουν. Ο πρώτος χρειάζεται να βρει μόνο έναν κόκκινο αετό για ν' αποδείξει την πρότασή του. Ο δεύτερος, όμως, πρέπει να σαρώσει όλο το σύμπαν και κυριολεκτικά να βρεθεί ταυτόχρονα σε κάθε τόπο για να εξασφαλίσει πως δεν έχασε κάπου, σε κάποια χρονική στιγμή, τον κόκκινο αετό, πράγμα αδύνατο να συμβεί. Αυτός είναι ο λόγος που διανοητικά τίμιοι αθεϊστές θα παραδεχθούν πως δεν μπορούν ν' αποδείξουν ότι δεν υπάρχει Θεός.

<>

Πολλοί εμφανίζονται ως "άθεοι" στις συζητήσεις μαζί μας, είτε σε φόρουμ, είτε σε ιδιωτικά μηνύματα, είτε μέσω αρθρογραφίας τους, είτε προφορικά. Αυτοί αυτοπροβάλλονται ως "φορείς της προοδευτικότητας", "ορθολογιστές", "μορφωμένοι", "ψαγμένοι", κλπ. Όλοι αυτοί όμως έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό, που τους διαφοροποιεί από  τους απλούς άθεους ή τους αθεϊστές: Τρέφουν μανιώδες μίσος ΕΙΔΙΚΑ για τον Χριστιανισμό.

<>

Από συνέντευξη του Λουίς Μπουννουέλ στον Άδωνι Κύρου, 1964: "Δόξα τω Θεώ, είμαι ακόμα άθεος!".

<>

Ἕνα πρωϊνό πού πήγαινα στή δουλειά μου μέ τά πόδια, εἶδα ἕνα χαριτωμένο πουλάκι νά περπατάη στό πεζοδρόμιο. Ἔκοψα ταχύτητα γιά νά το περιεργαστῶ. Τότε τό πουλάκι στράφηκε πρός τό δρόμο πού ἦταν γεμάτος λεωφορεία καί φορτηγά. Ἀνησύχησα καί τοῦ ἔκοψα τό δρόμο. Αὐτό πέταξε παραπέρα καί ξανακατευθύνθηκε πρός τό δρόμο. Τό ἐμπόδισα ξανά. Τό πουλάκι τιτίβισε καί πέταξε σ᾽ ἕνα κλαδί ἐκεῖ κοντά, ἀπό ὅπου μέ κοιτοῦσε ἀποδοκιμαστικά.

Ἔνιωσα ἀνακούφισι πού δέν τό πάτησε αὐτοκίνητο, ὅμως τό βλέμμα του μοῦ θύμισε πώς κάποιες φορές συμπεριφέρομαι σάν τό πουλάκι ἐκεῖνο. Ἦταν φορές πού ἐπιχείρησα νά προχωρήσω, ἀκολουθώντας τά ὄνειρα καί τίς ἐπιθυμίες μου, ὅμως, βρῆκα ἐμπόδια στό δρόμο. Τότε, σάν τό πουλάκι που τιτίβισε, παραπονιέμαι στό Θεό καί τόν ρωτάω γιατί ὑπάρχουν ἐμπόδια στό δρόμο μου. Ὅταν, ὅμως, κοιτάζω πίσω, συνειδητοποιῶ πώς κάθε ἐμπόδιο εἶχε τό σκοπό του. Ὅλα αὐτά τά ἐμπόδια μέ ὁδήγησαν ἐδῶ πού βρίσκομαι σήμερα. Ὁ Θεός πάντα μέ προστάτευε. Ἀκόμα κι ὅταν ἀντιμετωπίζουμε δυσκολίες καί ἐμπόδια, δέν χρειάζεται ν᾽ ἀνησυχοῦμε. Μποροῦμε νά βαδίζουμε μέ ἐλπίδα στήν καρδιά μας, ξέροντας ὅτι ὁ Θεός εἶναι μαζί μας.

<>

Δεν συγκρίνεται η λάμψη της αλήθειας με την λάσπη της συκοφαντίας.

<>

Προς όσους αθέους είναι υπέρ των εκτρώσεων: Κατηγορείτε άδικα το Θεό για τα παιδάκια που πεθαίνουν και συκοφαντείτε τον Χριστιανισμό ότι καταπατάει την ανθρώπινη ελευθερία, ενώ οι εσείς οι ίδιοι είστε υπέρ των εκτρώσεων. Τι υποκρισία. Μόνο φέτος παγκοσμίως τους 7 πρώτους μήνες του 2020 έχουν γίνει πάνω από 23.500.000 εκτρώσεις...! Κάθε δευτερόλεπτο γίνονται 1-2 έκτρωσεις (ίσως και παραπάνω)...!

Δείτε εδώ live των αριθμό των εκτρώσεων για φέτος (πηγαίντε εκεί που λέει υγεία / εκτρώσεις):

https://www.worldometers.info/gr/

​​Κύριοι άθεοι που μιλάτε για ελευθερία και για παιδάκια που πεθαίνουν από την πείνα... με ποιο δικαίωμα σκοτώνεται ένα αθώο άνθρωπο στην κοιλιά της μητέρα του; Γιατί του αφαιρείται το δικαίωμα της ελευθερίας να γεννηθεί και να ζήσει;

Γι᾽ αυτό σας ενοχλεί ο Χριστός: Γιατί διδάσκει να μην κάνετε εκτρώσεις. Γιατί διδάσκει να μην κάνετε σεξ έξω από τον Χριστιανικό Γάμο. Γιατί διδάσκει να μην εμποδίζεται την τεκνοποίηση. Αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλετε τον Θεό στη ζωή σας.

<>

Η φράση «η δέ γυνή ίνα φοβήται τον άνδρα» συζητείται αρκετά. Είναι λοιπόν ανάγκη να αποκαλύψουμε ότι το πρώτο μέρος του στίχου λέει: «πλην και υμείς οι καθ' ένα έκαστος την εαυτού γυναίκα ούτως αγαπάτω ως εαυτόν...» Ξεκαθαρίζουμε ότι η φράση «η δε γυνή ίνα φοβήται τον άνδρα» μιλάει για σεβασμό. Είναι αυτονόητο! Καμμία γυναίκα δεν φοβάται νοσηρά τον άνδρα που την αγαπάει μέχρι θανάτου, αλλά τον σέβεται.

<>

Όταν ο Παύλος λέει ότι η γυναίκα πρέπει να σιωπά και να μην διδάσκει, μιλάει για δημόσιο κήρυγμα ΕΝΤΟΣ της εκκλησίας, στις συναθροίσεις των πιστών. ΕΚΤΟΣ των συναθροίσεων όμως, όπως φαίνεται από την Καινή Διαθήκη, υπάρχουν πολλές γυναίκες απόστολοι και κήρυκες του Χριστιανισμού στους παγανιστές. Η αγία Πρισκίλλα αποκαλείται ... «συνεργός» του Παύλου (Πρός Ρωμαίους ΙΣΤ' 3-4). Μάλιστα εκείνη μαζί με το σύζυγό της τον Ακύλα κατήχησαν τον Απολλώ  (Πράξεις ΙΗ' 24-26). Η αγία Ιουνία ήταν επίσημη "εν τοίς αποστόλοις" (Πρός Ρωμαίους ΙΣΤ' 7). Άλλες απόστολοι ήσαν η Τρύφαινα, η Τρυφώσα, η Περσίς και η Ιουλία (Πρός Ρωμαίους ΙΣΤ' 12, 15).

<>

Ποιος είπε στους ειδωλολάτρες, ότι στους Χριστιανούς ο κατώτερος υποτάσσεται στον ανώτερο; Αυτό συνέβαινε ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ. Σ' εμάς το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει:

"υποτασσόμενοι αλλήλοις εν φόβω Χριστού". (Εφεσίους 5/21). Άρα ΟΛΟΙ οι Χριστιανοί οφείλουν να υποτάσσονται ο ένας στον άλλον. Δεν είναι θέμα "ταξικών διακρίσεων".

"51 και κατέβη μετ’ αυτών και ήλθεν εις Ναζαρέτ, και ην υποτασσόμενος αυτοίς. και η μήτηρ αυτού διετήρει πάντα τα ρήματα ταύτα εν τη καρδία αυτής. 52 Και Ιησούς προέκοπτε σοφία και ηλικία και χάριτι παρά Θεω και ανθρώποις". (Λουκάς 2).

Τι βλέπουμε εδώ; Ο Θεός τών Χριστιανών, ο Χριστός, ΥΠΟΤΑΣΣΟΤΑΝ όχι μόνο στην φυσική του μητέρα, αλλά και στον πατριό του τον Ιωσήφ! Ο Πλάστης υποτάχθηκε στο πλάσμα Του! Και μάλιστα η μητέρα του ήταν φυσικά ΓΥΝΑΙΚΑ!

<>

Για τον Χριστιανισμό ο άνθρωπος που είναι πιο ψηλά από όλους τους ανθρώπους και από όλους τους αγγέλους είναι μία ΓΥΝΑΙΚΑ: Η Παναγία.

Κατά τάλλα οι άθεοι συνεχίζουν και συκοφαντούν τον Χριστιανισμό ότι δεν τιμάει τις γυναίκες.

<>

Ο Θεός στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης ορίζει την ίδια τιμωρία για τον άντρα ή τη γυναίκα που μοιχεύει (ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 22: 22). Μάλιστα ο άντρας που βιάζει ανυπεράσπιστη κοπέλα θανατώνεται, ενώ σ’ αυτήν δεν επιβάλλεται καμία τιμωρία (ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 22: 25-26). Επιπλέον, ο σύζυγος που, επειδή θέλει να χωρίσει, συκοφαντεί την γυναίκα του, αλλά αποδειχτεί ψεύτης, πληρώνει πρόστιμο επειδή διέβαλε και εξευτέλισε το όνομά της και δε μπορεί να τη διαζευχτεί ποτέ (ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 22: 19).

<>

Πολλοί σημερινοί νεοπαγανιστές και άθεοι συκοφαντούν τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο και άλλους Αγίους και τους βάζουν λόγια που δεν είπαν, ότι μισούν και υποτιμούν τις γυναίκες. Όλα αυτά είναι ψέμματα και συκοφαντίες που σκοπό έχουν να χτυπήσουν τον Χριστιανισμό. Απόδειξη ότι όλα αυτά είναι ψέμματα και συκοφαντίες είναι ότι ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έχει πει και γράψει πολλά ανυψωτικά και τιμητικά λόγια υπέρ των γυναικών όπως τα παρακάτω:

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε για την Γυναίκα:  "Θεού πλάσμα είναι η γυναίκα. Με την αποστροφή σου δεν προσβάλλεις εκείνη, αλλά το Δημιουργό της".

Επίσης, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στο ΕΠΕ (Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας), Τόμος 33, σελ. 265-275, ανυψώνει την γυναίκα στον έβδομο ουρανό. Όπου την αποκαλεί πιο γενναία από τον άνδρα και λέγοντας ότι έχει δυνατότητα να φθάνει στην απάθεια σε επίπεδο αγγέλων. Επίσης Δίνει παράδειγμα Αγίας και ρωτάει κατά πόσο ανώτερη είναι από τους άνδρες, όπως και άλλα.

<>

Ο Χριστός στο Ευαγγέλιο ΔΙΔΑΣΚΕΙ ότι το σεξ έξω από το Χριστιανικό Γάμο είναι αμαρτία. Μόνο μέσα στον Χριστιανικό Γάμο είναι ευλογημένο από το Θεό το σεξ, αρκεί να μην εμποδίζεται η τεκνοποίηση.

<>

Οπως σου ξαναείπα, αυτοί οι νόμοι ίσχυαν μόνο στην Παλαιά Διαθήκη επειδή οι άνθρωποι ήταν πολύ σκληρόκαρδοι και δεν καταλάβαιναν. Στην Καινή Διαθήκη με την ενανθρώπηση του Χριστού και την ίδρυση της Εκκλησίας αυτοί οι νόμοι καταργήθηκαν.

Το ότι ο βιαστής να παντρευτεί το θύμα του ήταν ένας είδος αποκατάστασης του θυματος.

Μην κρίνεις την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης με την εποχή της Καινής Διαθήκης.

Οι νόμοι αυτοί ίσχυαν στην Παλαιά Διαθήκη για να αποτρέψουν τους ανθρώπους να κάνουν αυτά τα βαριά αμαρτήματα. Μόνο έτσι καταλάβαιναν οι άνθρωποι στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης.

Στην εποχή της Καινής Διαθήκης, μετά Χριστόν, η τιμωρία για όσους κάνουν βιασμούς, πορνείες κλπ. και δεν μετανοήσουν είναι η αιώνια κόλαση. Ο Χριστός ενανθρώπησε και ίδρυσε την Εκκλησία Του για να μας βοηθήσει να αποφύγουμε την κόλαση.

<>

Ένας άνθρωπος που ήταν τυφλός εκ γενετής υποστήριζε ότι ο ήλιος δεν υπάρχει. «Αν υπήρχε», έλεγε, «θα μπορούσα να τον πιάσω, να τον ακούσω ή να τον μυρίσω. Αφού καμία από τις αισθήσεις μου δεν τον αντιλαμβάνεται, είναι ένα παραμύθι για να παρηγορούνται οι αδύναμοι».

Ένας φίλος του τον οδήγησε έξω το μεσημέρι και τον άφησε να καθίσει κάτω από το φως. Μετά από λίγο, ο τυφλός άρχισε να νιώθει μια γλυκιά ζέστη στο δέρμα του.

— «Τι είναι αυτό που νιώθω;» ρώτησε.

— «Είναι ο ήλιος που αρνείσαι», του απάντησε ο φίλος του. «Το ότι δεν έχεις τα κατάλληλα όργανα (μάτια) για να δεις το φως του, δεν σημαίνει ότι εκείνος δεν σε ζεστάνει και δεν σου δίνει ζωή».

<>

Δύο μικρά ψάρια συζητούσαν στο βυθό ενός ποταμού. Το ένα, που θεωρούσε τον εαυτό του πολύ έξυπνο, είπε:

— «Όλοι λένε για το "Νερό", ότι μας περιβάλλει, ότι μας δίνει ζωή, ότι χωρίς αυτό θα πεθαίναμε. Εγώ όμως δεν το έχω δει ποτέ! Όπου κι αν κοιτάξω, βλέπω πέτρες, άμμο και άλλα ψάρια. Το νερό είναι μια εφεύρεση των αρχαίων ψαριών».

Εκείνη τη στιγμή, ένα δίχτυ τα τράβηξε έξω από το ποτάμι. Καθώς σπαρταρούσαν στον αέρα και δεν μπορούσαν να αναπνεύσουν, το «έξυπνο» ψάρι κατάλαβε: Το νερό ήταν τόσο πανταχού παρόν, που είχε γίνει αόρατο. Χρειάστηκε να το χάσει για να καταλάβει ότι μέσα σε αυτό ζούσε και ανέπνεε.

<>

Ένας άνθρωπος έβλεπε ένα τρένο να περνάει κάθε μέρα την ίδια ώρα, με την ίδια ταχύτητα, ακολουθώντας ακριβώς τις ράγες.

— «Τι υπέροχη σύμπτωση!» έλεγε. «Οι ράγες έτυχε να είναι εκεί, το τρένο έτυχε να μπει πάνω τους και η μηχανή έτυχε να πάρει μπροστά μόνη της».

Ένας περαστικός τον ρώτησε: «Δεν νομίζεις ότι υπάρχει ένας μηχανοδηγός που το οδηγεί και ένας μηχανικός που το συντηρεί;»

— «Όχι βέβαια», απάντησε ο άνθρωπος. «Αφού δεν τους βλέπω στο τιμόνι, το τρένο κινείται από τους νόμους της φυσικής και μόνο».

— «Μα οι νόμοι της φυσικής», είπε ο περαστικός, «είναι οι κανόνες που έβαλε ο Μηχανικός για να λειτουργεί το τρένο χωρίς να εκτροχιάζεται».

<>

Ένας άθεος περιπατητής βρήκε ένα πανέμορφο άγαλμα μέσα σε μια σπηλιά.

— «Κοίτα τι κάνει η φύση!» αναφώνησε. «Η διάβρωση από το νερό και ο άνεμος έσκαψαν την πέτρα έτσι ακριβώς ώστε να μοιάζει με άνθρωπο, με μάτια, χείλη και εκφράσεις. Τι τυχαίο μεγαλείο!»

Ένας γλύπτης που περνούσε από εκεί γέλασε:

— «Φίλε μου, αν η φύση μπορούσε να φτιάξει ένα άγαλμα από τύχη, τότε θα έπρεπε τα βουνά να είναι γεμάτα από πέτρινα πρόσωπα. Το ότι βρήκες ένα και είναι τέλειο, σημαίνει ότι κάποιος δούλεψε με σμίλη εδώ μέσα, ακόμα κι αν τώρα έχει φύγει».

<>

Σε ένα αμφιθέατρο, ένας καθηγητής ήθελε να αποδείξει ότι ο Θεός δεν υπάρχει. Πήρε ένα γυάλινο ποτήρι και είπε:

— «Αν ο Θεός υπάρχει, Τον προκαλώ να σπάσει αυτό το ποτήρι καθώς θα το αφήνω να πέσει στο πάτωμα!»

Άφησε το ποτήρι, αυτό έπεσε στο χαλί και δεν έσπασε. Ο καθηγητής χαμογέλασε θριαμβευτικά. Τότε ένας φοιτητής σηκώθηκε, πήρε το ποτήρι, βγήκε στον διάδρομο και το πέταξε με δύναμη στο τσιμέντο, όπου έγινε χίλια κομμάτια.

— «Τι έκανες εκεί;» ρώτησε ο καθηγητής.

— «Κύριε καθηγητά», είπε ο φοιτητής, «ο Θεός δεν είναι ο υπηρέτης σας για να εκτελεί τα πειράματά σας. Αλλά έδωσε σε μένα την ελεύθερη βούληση να αποδείξω ότι η ύλη είναι φθαρτή, ενώ η δική Του υπομονή απέναντι στην αλαζονεία μας είναι άπειρη».

<>

Δύο φίλοι περπατούσαν σε ένα παρθένο δάσος, χιλιόμετρα μακριά από τον πολιτισμό. Ξαφνικά, βρήκαν μια πανέμορφη ξύλινη καλύβα. Μέσα είχε αναμμένο τζάκι, ένα στρωμένο τραπέζι με ζεστό φαγητό και καθαρά σεντόνια.

— «Τι τύχη!» είπε ο άθεος. «Οι κορμοί έπεσαν μόνοι τους, οι πέτρες στοιβάχτηκαν από τη βροχή και το φαγητό έτυχε να μαγειρευτεί από μια τυχαία πυρκαγιά που βρήκε τα υλικά».

Ο πιστός τον κοίταξε και γέλασε:

— «Φίλε μου, αν δεις ένα στρωμένο τραπέζι, δεν ψάχνεις για συμπτώσεις, ψάχνεις για τον Οικοδεσπότη. Το σύμπαν είναι ένα στρωμένο τραπέζι που μας περιμένει. Είναι παράλογο να απολαμβάνεις το δείπνο και να αρνείσαι τον Μάγειρα».

<>

Ένας τυφλός άκουγε έναν βιολιστή να παίζει μια συγκλονιστική μελωδία. Ένας άθεος δίπλα του είπε:

— «Μην παρασύρεσαι. Αυτό που ακούς είναι απλώς η τριβή από τρίχες αλόγου πάνω σε χορδές από έντερο ζώου. Δεν υπάρχει "ομορφιά", μόνο φυσική».

Ο τυφλός απάντησε:

— «Μπορεί να περιγράφεις σωστά τον μηχανισμό, αλλά αγνοείς τη μουσική. Το ότι ξέρεις πώς παράγεται ο ήχος, δεν εξηγεί γιατί η ψυχή μου δακρύζει ακούγοντάς τον. Ο Θεός δεν κρύβεται στις χορδές, αλλά στη μελωδία που αυτές εκτελούν».

<>

Ένας σκεπτικιστής βρήκε ένα ρολόι στην άμμο και είπε: «Ο χρόνος και η διάβρωση της άμμου έφτιαξαν αυτούς τους γραναζωτούς τροχούς».

Ένας περαστικός του είπε: «Μα το ρολόι δείχνει την ώρα με ακρίβεια δευτερολέπτου. Πώς μπορεί η άμμος να ξέρει τον χρόνο;»

— «Είναι μια στατιστική πιθανότητα», επέμεινε ο σκεπτικιστής.

— «Τότε», είπε ο περαστικός, «γιατί δεν βρίσκουμε ποτέ ρολόγια που να δείχνουν λάθος ώρα στην έρημο; Γιατί όλη η φύση λειτουργεί με ρολόγια (εποχές, παλίρροιες, καρδιά) που δεν χάνουν ποτέ ούτε δευτερόλεπτο;»

<>

Λέγεται ότι ο Ισαάκ Νεύτωνας είχε έναν φίλο άθεο που υποστήριζε ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε τυχαία. Ο Νεύτωνας κατασκεύασε ένα εξαιρετικά λεπτομερές και περίπλοκο μηχανικό μοντέλο του ηλιακού συστήματος. Όταν ο φίλος του το είδε, εντυπωσιάστηκε και ρώτησε:

— «Ποιος το έφτιαξε αυτό;»

— «Κανένας», απάντησε σοβαρά ο Νεύτωνας. «Έτυχε να βρεθούν τα εξαρτήματα μαζί και με τον καιρό ενώθηκαν μόνα τους».

Ο φίλος του άρχισε να γελάει: «Με κοροϊδεύεις; Είναι αδύνατον να φτιαχτεί κάτι τόσο τέλειο χωρίς σχεδιαστή».

Τότε ο Νεύτωνας του απάντησε: «Πιστεύεις ότι αυτό το μικρό παιχνίδι χρειάζεται δημιουργό, αλλά πιστεύεις ότι ολόκληρο το σύμπαν, που είναι ασύγκριτα πιο περίπλοκο, έγινε από τύχη;»

<>

Κάποιοι σύγχρονοι στοχαστές χρησιμοποιούν την κβαντική φυσική ως παραβολή:

Υπάρχει ένα φαινόμενο όπου δύο σωματίδια παραμένουν συνδεδεμένα, έτσι ώστε ό,τι συμβαίνει στο ένα να επηρεάζει ακαριαία το άλλο, ακόμα κι αν βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές του σύμπαντος. 

Αν η επιστήμη αποδέχεται την ύπαρξη μιας αόρατης, «στοιχειωμένης» σύνδεσης μεταξύ των υλικών πραγμάτων, γιατί είναι παράλογο να δεχτούμε μια αντίστοιχη πνευματική σύνδεση μεταξύ του Δημιουργού και της δημιουργίας Του;. 

https://7minutes.net/blog/parables-from-science-and-technology-illustrate-the-nature-of-god/

<>

Isaac Newton (Ισαάκ Νεύτων)

Ο πατέρας της κλασικής φυσικής πίστευε ότι το σύμπαν είναι ένα τέλεια κουρδισμένο ρολόι που απαιτεί έναν "Ωρολογοποιό".

Το απόφθεγμα: «Ο αθεϊσμός είναι τόσο ανόητος. Όταν κοιτάζω το ηλιακό σύστημα, βλέπω τη Γη στη σωστή απόσταση από τον ήλιο για να λαμβάνει την κατάλληλη ποσότητα θερμότητας και φωτός. Αυτό δεν έγινε κατά τύχη».

Η λεπτομέρεια: Έλεγε χαρακτηριστικά ότι ακόμα και αν δεν υπήρχε καμία άλλη απόδειξη, ο αντίχειρας και μόνο θα τον έπειθε για την ύπαρξη του Θεού λόγω της μοναδικής και περίπλοκης σχεδίασής του. 

https://bibleapologetics.org/quotes-on-god-and-the-bible-by-isaac-newton/

<>

Louis Pasteur (Λουί Παστέρ)

Ο θεμελιωτής της μικροβιολογίας πίστευε ότι η ημιμάθεια οδηγεί στην άρνηση, ενώ η βαθιά γνώση στην πίστη.

Το απόφθεγμα: «Λίγη επιστήμη σε απομακρύνει από τον Θεό, αλλά πολλή επιστήμη σε φέρνει πίσω σε Αυτόν».

Η οπτική του: Όσο περισσότερο μελετούσε τη φύση, τόσο περισσότερο έμενε έκπληκτος από το έργο του Δημιουργού, δηλώνοντας ότι η επιστήμη φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά στον Θεό. 

https://www.reddit.com/r/quotes/comments/qux6ar/a_little_science_distances_you_from_god_but_a_lot/

<>

Johannes Kepler (Γιοχάνες Κέπλερ)

Ο σπουδαίος αστρονόμος θεωρούσε τον εαυτό του «ιερέα» στο βιβλίο της φύσης.

Το απόφθεγμα: «Σου ευχαριστώ, Κύριε και Δημιουργέ, που με έκανες να χαίρομαι με τη δημιουργία Σου... Ο Θεός είναι στους αριθμούς».

Η φιλοσοφία του: Πίστευε ότι οι νόμοι της φύσης είναι γραμμένοι στη γλώσσα των μαθηματικών από τον Θεό, και ο άνθρωπος, όντας εικόνα Του, μπορεί να τους κατανοήσει. 

https://apologetics315.com/2013/08/johannes-kepler-on-god-and-science/

<>

Max Planck (Μαξ Πλανκ)

Ο πατέρας της κβαντικής φυσικής υποστήριζε ότι πίσω από κάθε δύναμη κρύβεται ένας συνειδητός Νους.

Το απόφθεγμα: «Και η θρησκεία και η επιστήμη απαιτούν την πίστη στον Θεό. Για τους θρησκευόμενους ο Θεός είναι στην αρχή, για τους φυσικούς ο Θεός είναι στο τέλος όλων των σκέψεων». 

https://piggsboson.medium.com/5-great-physicists-who-believed-in-the-existence-of-god-eb838262b60b

<>

Albert Einstein (Άλμπερτ Αϊνστάιν)

Αν και δεν πίστευε σε έναν προσωπικό Θεό με την παραδοσιακή έννοια, ένιωθε δέος μπροστά στην τάξη του σύμπαντος.

Το απόφθεγμα: «Όποιος ασχολείται σοβαρά με την επιστήμη πείθεται ότι στους νόμους του σύμπαντος εκδηλώνεται ένα πνεύμα ανώτερο από τον άνθρωπο... μπροστά στο οποίο πρέπει να νιώθουμε ταπεινοί».

Η διάσημη φράση: «Ο Θεός δεν παίζει ζάρια με το σύμπαν», εκφράζοντας την πεποίθησή του ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. 

https://www.facebook.com/sciencekonek

<>

γγγγγγγγγγγγγγγγγ

Ένας άθεος εξερευνητής πηγαίνει σε μια ζούγκλα και συναντά έναν αρχηγό φυλής που διαβάζει τη Βίβλο.

— «Ακόμα πιστεύετε σε αυτά τα παλιά παραμύθια;» του λέει ειρωνικά ο εξερευνητής. «Εμείς στην Ευρώπη έχουμε την επιστήμη τώρα, δεν χρειαζόμαστε πια τον Θεό».

Ο αρχηγός τον κοιτάζει από πάνω μέχρι κάτω και του λέει ήρεμα:

— «Φίλε μου, αν δεν υπήρχε αυτό το βιβλίο, αυτή τη στιγμή θα ήσουν ήδη στο καζάνι μας και θα σε τρώγαμε για βραδινό. Οπότε, καλύτερα να λες ευχαριστώ που το διαβάζω!»

<>

Ένας άθεος έκανε βόλτα στο δάσος, θαυμάζοντας τη φύση. «Τι υπέροχα δέντρα! Τι ορμητικά ποτάμια!» σκεφτόταν. Ξαφνικά, ακούει ένα θρόισμα και βλέπει μια τεράστια αρκούδα να τρέχει κατά πάνω του.

Αρχίζει να τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορεί, αλλά η αρκούδα τον πλησιάζει. Σκοντάφτει, πέφτει κάτω και η αρκούδα σηκώνει το δεξί της πόδι για να τον χτυπήσει.

Τότε, ο άνθρωπος μέσα στον πανικό του φωνάζει: «Θεέ μου, βοήθησέ με!»

Αμέσως ο χρόνος σταματά, το δάσος σωπαίνει και μια φωνή ακούγεται από τον ουρανό:

— «Όλα αυτά τα χρόνια με αρνιόσουν, δίδασκες στους άλλους ότι δεν υπάρχω και θεωρούσες τη δημιουργία μου τυχαία. Και τώρα ζητάς τη βοήθειά μου; Να σε θεωρήσω πιστό τώρα;»

Ο άθεος, αν και στριμωγμένος, απαντά:

— «Έχεις δίκιο, θα ήταν υποκριτικό να σου ζητήσω να με κάνεις πιστό. Αλλά... μήπως θα μπορούσες να κάνεις την αρκούδα Χριστιανή;»

— «Έγινε», λέει η φωνή.

Ο χρόνος ξεκινά πάλι, η αρκούδα κατεβάζει το πόδι της, ενώνει τις παλάμες της και λέει:

— «Ευχαριστούμε Κύριε για το φαγητό που πρόκειται να απολαύσουμε...»

<>

Δύο έμβρυα συζητούν στη μήτρα της μητέρας τους:

— «Πιστεύεις στη ζωή μετά τη γέννα;» ρωτάει το ένα.

— «Φυσικά. Πρέπει να υπάρχει κάτι μετά από εδώ. Ίσως προετοιμαζόμαστε για αυτό που θα έρθει», απαντά το άλλο.

— «Ανοησίες», λέει το πρώτο. «Δεν υπάρχει ζωή μετά τη γέννα. Τι είδους ζωή θα ήταν αυτή;»

— «Δεν ξέρω, αλλά ίσως έχει περισσότερο φως από εδώ. Ίσως περπατάμε με τα πόδια μας και τρώμε με το στόμα μας».

— «Αυτό είναι γελοίο! Το να περπατάς είναι αδύνατο. Και να τρως με το στόμα; Εδώ έχουμε τον ομφάλιο λώρο. Η ζωή τελειώνει στη γέννα».

— «Κι όμως, πιστεύω ότι υπάρχει μια Μητέρα και ότι θα μας φροντίσει».

— «Μητέρα; Την είδες ποτέ; Όχι, άρα δεν υπάρχει».

— «Μερικές φορές, όταν επικρατεί ησυχία, μπορώ να την ακούσω. Μπορώ να νιώσω ότι μας περιβάλλει. Πιστεύω ότι η πραγματική ζωή ξεκινά μετά...»

<>

Ένας δάσκαλος, θέλοντας να πείσει τους μαθητές του για τον αθεϊσμό, λέει στην τάξη:

— «Παιδιά, βλέπετε το δέντρο στην αυλή;»

— «Ναι», απαντούν τα παιδιά.

— «Βλέπετε το γρασίδι;»

— «Ναι».

— «Βλέπετε τον Θεό;»

— «Όχι», λένε τα παιδιά.

— «Άρα, ο Θεός δεν υπάρχει», καταλήγει ο δάσκαλος θριαμβευτικά.

Τότε ένας μικρός μαθητής σηκώνει το χέρι του και ρωτάει τους συμμαθητές του:

— «Παιδιά, βλέπετε το μυαλό του δασκάλου;»

— «Όχι», λένε εκείνα.

— «Άρα...»

<>

Ένας άντρας πήγε στο κουρείο. Καθώς ο κουρέας τον κούρευε, άρχισαν να συζητούν για διάφορα θέματα, μέχρι που η κουβέντα έφτασε στον Θεό.

— «Εγώ δεν πιστεύω ότι υπάρχει Θεός», είπε ο κουρέας.

— «Γιατί το λέτε αυτό;» ρωτά ο πελάτης.

— «Μα, βγείτε έξω στον δρόμο! Αν υπήρχε Θεός, θα υπήρχαν τόσοι άρρωστοι άνθρωποι; Τόσα εγκαταλελειμμένα παιδιά; Αν υπήρχε Θεός, δεν θα υπήρχε ούτε πόνος ούτε δυστυχία».

Ο πελάτης δεν απάντησε για να μην προκαλέσει ένταση. Όταν τελείωσε, βγήκε από το κουρείο και είδε στον δρόμο έναν άνθρωπο με πολύ μακριά, ακατάστατα μαλλιά και γένια. Αμέσως ξαναμπήκε στο κουρείο και είπε στον κουρέα:

— «Ξέρετε κάτι; Οι κουρείς δεν υπάρχουν!»

— «Τι λέτε;» απόρησε ο κουρέας. «Εδώ είμαι, μόλις σας κούρεψα!»

— «Όχι», επέμεινε ο πελάτης. «Αν υπήρχαν κουρείς, δεν θα υπήρχαν άνθρωποι με μακριά μαλλιά και γένια σαν αυτόν τον κύριο εκεί έξω».

— «Μα οι κουρείς υπάρχουν. Απλώς αυτοί οι άνθρωποι δεν έρχονται σε εμάς».

— «Ακριβώς!» είπε ο πελάτης. «Έτσι συμβαίνει και με τον Θεό. Υπάρχει, αλλά οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν σε Αυτόν. Γι' αυτό υπάρχει τόσος πόνος στον κόσμο».

<>

Ο Άντονι Φλιού (Antony Flew) και το DNA

Ο Άντονι Φλιού ήταν ένας από τους πιο διάσημους και σκληρούς αθεϊστές φιλοσόφους του 20ού αιώνα. Για δεκαετίες έγραφε βιβλία κατά της θρησκείας.

Το 2004, σε ηλικία 81 ετών, σόκαρε τον κόσμο ανακοινώνοντας ότι έγινε πιστός.

Δήλωσε ότι η σύγχρονη βιολογία και η έρευνα στο DNA αποκάλυψαν μια τέτοια απίστευτη πολυπλοκότητα που είναι μαθηματικά αδύνατο να προέκυψε από τύχη. Είπε χαρακτηριστικά: «Πρέπει να ακολουθούμε την απόδειξη όπου κι αν μας οδηγεί». Το βιβλίο του έχει τον τίτλο Υπάρχει Θεός (There is a God).

<>

Η «Έκρηξη» του Τζορτζ Λεμέτρ (Georges Lemaître)

Πολλοί θεωρούν ότι η θεωρία του Big Bang (Μεγάλη Έκρηξη) αντιτίθεται στη θρησκεία.

Το περιστατικό: Ο άνθρωπος που πρότεινε πρώτος τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης δεν ήταν άθεος, αλλά ένας Βέλγος καθολικός ιερέας και φυσικός.

Όταν παρουσίασε τη θεωρία του, πολλοί άθεοι επιστήμονες της εποχής (συμπεριλαμβανομένου αρχικά και του Αϊνστάιν) την απέρριψαν, γιατί φοβούνταν ότι μια «αρχή» στο σύμπαν υποδηλώνει την ύπαρξη ενός Δημιουργού. Τελικά, η επιστήμη τον δικαίωσε, αποδεικνύοντας ότι το σύμπαν δεν είναι αιώνιο, αλλά έχει μια στιγμή δημιουργίας.

<>

Το «Στοίχημα» του Βέρνερ Χάιζενμπεργκ

Ο Χάιζενμπεργκ, ένας από τους θεμελιωτές της Κβαντομηχανικής (Νόμπελ Φυσικής), παρατήρησε κάτι πολύ πρακτικό στην πορεία των επιστημόνων.

Είδε ότι πολλοί νέοι φοιτητές ξεκινούσαν ως άθεοι μόλις μάθαιναν τα πρώτα στοιχεία της φυσικής.

Είπε την ιστορική φράση: «Η πρώτη γουλιά από το ποτήρι των φυσικών επιστημών θα σε κάνει άθεο, αλλά στο βυθό του ποτηριού σε περιμένει ο Θεός». Εννοούσε ότι η επιφανειακή γνώση διώχνει την πίστη, αλλά η βαθιά γνώση την επαναφέρει.

<>

Η Μαρτυρία των Αστροναυτών του Apollo 8

Το 1968, οι πρώτοι άνθρωποι που μπήκαν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, κοιτάζοντας πίσω τη Γη –ένα μικρό, γαλάζιο μπαλάκι μέσα στο απέραντο σκοτάδι– δεν αντέδρασαν με επιστημονικές εξισώσεις.

Την παραμονή των Χριστουγέννων, ενώ τους άκουγε όλος ο πλανήτης, οι αστρονόμοι άρχισαν να διαβάζουν από το διάστημα τις πρώτες γραμμές της Γένεσης: «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην...».

Η εικόνα της Γης από το διάστημα ήταν τόσο «τακτοποιημένη» και πανέμορφη, που ένιωσαν πρακτικά ότι δεν μπορεί να είναι ένα τυχαίο ατύχημα της φύσης.

<>

Ένας αστρονόμος επισκέφθηκε τον Άγιο Παΐσιο στο Άγιο Όρος και άρχισε να του εξηγεί με υπερηφάνεια τις αχανείς αποστάσεις του σύμπαντος, τα έτη φωτός και τη μικρότητα της Γης, καταλήγοντας ότι μέσα σε τέτοιο χάος δεν μπορεί να υπάρχει Θεός που να νοιάζεται για τον άνθρωπο.

Ο Άγιος τον άκουσε με προσοχή και μετά τον ρώτησε:

— «Πες μου, παιδί μου, εσύ που ξέρεις τόσα για τα άστρα... Αν ένα μυρμήγκι ανέβει πάνω στο παπούτσι σου, μπορεί να καταλάβει ποιος είσαι, τι σκέφτεσαι και πόσο μεγάλος είναι ο κόσμος σου;»

— «Όχι βέβαια», απάντησε ο αστρονόμος.

— «Ε», είπε ο Άγιος, «εσύ μπροστά στο μεγαλείο του Θεού είσαι πιο μικρός από το μυρμήγκι. Το ότι δεν μπορείς να Τον χωρέσεις στο μυαλό σου, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Σημαίνει ότι το μυαλό σου είναι πολύ μικρό για να Τον "μετρήσει"».

<>

Ένας καθηγητής πανεπιστημίου, δηλωμένος άθεος, πήγε στον Άγιο Πορφύριο για να τον γελοιοποιήσει με επιστημονικά επιχειρήματα. Ο Άγιος, που είχε το χάρισμα της διοράσεως, τον δέχτηκε με πολλή αγάπη και άρχισε να του μιλάει για τη φυσική και τη βιολογία με λεπτομέρειες που μόνο ένας ειδικός θα ήξερε.

Ο καθηγητής έμεινε άναυδος. Στο τέλος, ο Άγιος του είπε:

— «Ξέρεις γιατί δεν βρίσκεις τον Θεό; Γιατί Τον ψάχνεις σαν να είναι μια εξίσωση στο χαρτί. Ο Θεός όμως δεν είναι ιδέα, είναι ζωή. Αν κλείσεις τα μάτια σου και ακούσεις τον χτύπο της καρδιάς σου, θα δεις ότι ο "Ρυθμιστής" είναι ήδη μέσα σου, αλλά εσύ Του κλείνεις την πόρτα με τα βιβλία σου».

<>

Κάποιοι φιλόσοφοι πήγαν στον Μέγα Αντώνιο στην έρημο, νομίζοντας ότι επειδή ήταν αγράμματος θα τον νικούσαν στη συζήτηση. Τον ρώτησαν: «Πώς μπορείς να ζεις εδώ χωρίς την παρηγοριά των βιβλίων;»

Ο Αντώνιος τους απάντησε:

— «Το δικό μου βιβλίο είναι η φύση. Είναι πάντα ανοιχτό μπροστά μου και μπορώ, όποτε θέλω, να διαβάζω τα λόγια του Θεού μέσα από τα δημιουργήματά Του. Εσείς διαβάζετε τι έγραψαν οι άνθρωποι για τον κόσμο, εγώ "διαβάζω" απευθείας τον Δημιουργό του κόσμου».

<>

Η Ιστορία με το «Πουθενά» και το «Παντού»

Ένας άθεος δάσκαλος έγραψε στον μαυροπίνακα τη φράση: «Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ» (God is nowhere).

Ένα μικρό κορίτσι, που μόλις μάθαινε να συλλαβίζει, πλησίασε και διάβασε τις ίδιες ακριβώς λέξεις, αλλά τις χώρισε διαφορετικά: «Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΕΔΩ» (God is now here).

Όταν ο δάσκαλος το άκουσε, έμεινε σιωπηλός. Η ιστορία αυτή χρησιμοποιείται συχνά στην παράδοση για να δείξει ότι η αλήθεια είναι θέμα «οπτικής γωνίας» και ταπεινότητας.

<>

Ο Άγιος Λουκάς (ο χειρουργός) κλήθηκε κάποτε σε μια δίκη από το σοβιετικό καθεστώς. Ο δικαστής τον ρώτησε ειρωνικά:

— «Εσείς, ένας τόσο σπουδαίος χειρουργός, πώς πιστεύετε στον Θεό; Τον είδατε ποτέ στις εγχειρήσεις σας;»

Ο Άγιος απάντησε:

— «Έχω ανοίξει πολλά κρανία, αλλά δεν είδα ποτέ μέσα τον νού. Έχω ανοίξει πολλά στήθη, αλλά δεν είδα ποτέ την αγάπη ή τη συνείδηση. Μήπως αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν;»

<>

Ένας λόγιος από την πόλη συνάντησε έναν απλό Βεδουίνο στην έρημο και τον ρώτησε ειρωνικά: «Πώς ξέρεις ότι υπάρχει Θεός, αφού δεν Τον βλέπεις;»

Ο Βεδουίνος έδειξε την άμμο και του είπε:

— «Όταν βλέπω ίχνη από πατημασιές στην άμμο, ξέρω ότι πέρασε ένας άνθρωπος ή μια καμήλα, παρόλο που δεν τους είδα. Όταν βλέπω τον ήλιο να ανατέλλει, τα αστέρια να λάμπουν και την απεραντοσύνη της ερήμου, πώς είναι δυνατόν να μην καταλάβω ότι από εδώ πέρασε ο Δημιουργός;»

<>

Ο Ρώσος Χωρικός και ο Κοσμοναύτης (Ρωσική Παράδοση)

Μετά την επιστροφή του πρώτου ανθρώπου από το διάστημα, η προπαγάνδα έλεγε: «Ο κοσμοναύτης πήγε στον ουρανό και δεν είδε τον Θεό». Ένας γέρος χωρικός άκουσε την είδηση, σταυροκοπήθηκε και είπε ήρεμα:

— «Αν δεν Τον είδε στη γη, μέσα στην καρδιά του και στα μάτια του διπλανού του, δεν πρόκειται να Τον βρει ούτε στα αστέρια. Ο Θεός δεν είναι αντικείμενο για να τον βρεις στο δρόμο, είναι το Φως που σου επιτρέπει να βλέπεις τον δρόμο».

<>

Σε μια φυλή της Αφρικής, ένας ξένος προσπάθησε να τους πείσει ότι ο κόσμος έγινε μόνος του. Ο αρχηγός της φυλής τον οδήγησε σε έναν υφαντή που έφτιαχνε ένα πολύπλοκο ύφασμα με γεωμετρικά σχέδια.

— «Αν αφήσω αυτά τα νήματα στο έδαφος για χίλια χρόνια, θα γίνουν ποτέ από μόνα τους αυτό το ύφασμα;» ρώτησε ο αρχηγός.

— «Όχι φυσικά», είπε ο ξένος.

— «Τότε πώς πιστεύεις ότι το "ύφασμα" της νύχτας, με τα άστρα και τους γαλαξίες, υφάνθηκε χωρίς Χέρι;»

<>

Στο σχολείο, η δασκάλα (που ήταν φανατική άθεη) λέει στα παιδιά:

— «Παιδιά, η επιστήμη λέει ότι προερχόμαστε από τον πίθηκο. Δεν υπάρχει Θεός που μας έπλασε».

Ο Τοτός σηκώνει το χέρι:

— «Κυρία, ο μπαμπάς μου λέει ότι ο Θεός έπλασε τον πρώτο άνθρωπο».

Η δασκάλα ειρωνικά:

— «Και αν ο μπαμπάς σου έλεγε ότι ο παππούς σου ήταν γάιδαρος, εσύ τι θα ήσουν;»

Και ο Τοτός απαντάει ετοιμόλογα:

— «Ε, τότε θα ήμουν δάσκαλος, κυρία!»

<>

ααααααααααααα

«Ο αθεϊσμός είναι μια θρησκεία που πιστεύει ότι δεν υπάρχει θρησκεία.»

<>

«Το να είσαι άθεος σε ένα αεροπλάνο που πέφτει, είναι σαν να είσαι οπαδός της δίαιτας σε ένα ιταλικό εστιατόριο: κρατάει μέχρι να έρθει ο κατάλογος.»

<>

«Αν ο Θεός δεν υπήρχε, οι άθεοι δεν θα είχαν κανέναν για να μαλώνουν όλη μέρα.»

<>

«Το να λες ότι το σύμπαν έγινε κατά τύχη, είναι σαν να λες ότι μια έκρηξη σε τυπογραφείο δημιούργησε την Εγκυκλοπαίδεια.»

<>

«Ο άθεος πιστεύει ότι το "Τίποτα" εξερράγη και δημιούργησε τα "Πάντα". Ποιος έχει τελικά τη μεγαλύτερη πίστη;»

<>

«Ένας άθεος είναι κάποιος που δεν έχει κανέναν αόρατο φίλο, αλλά έχει έναν αόρατο εχθρό.»

<>

«Η διαφορά μεταξύ ενός πιστού και ενός άθεου; Ο πιστός ελπίζει ότι έχει δίκιο, ο άθεος ελπίζει ότι ο πιστός έχει άδικο.»

<>

«Αν το μυαλό μας ήταν τόσο απλό ώστε να μπορούμε να το καταλάβουμε, θα ήμασταν πολύ απλοί για να το καταλάβουμε.» (Ατάκα για την πολυπλοκότητα της δημιουργίας).

<>

«Ο σκεπτικιστής βλέπει το σκοτάδι και λέει ότι δεν υπάρχει φως. Ο πιστός βλέπει το φως και ξέρει ότι το σκοτάδι είναι απλώς η απουσία του.»

<>

Το ότι ο Χριστός Γεννήθηκε, χωρίς την σεξουαλική πράξη δείχνει ότι είναι ο αληθινός Θεός που Ενανθρώπησε.

Με την σεξουαλική πράξη δημιουργείται ο άνθρωπος. Ο Χριστός ως Θεός υπήρχε από πάντα. Δεν είχε ανάγκη την σεξουαλική πράξη για αν γεννηθεί. Ο Χριστός δεν δημιουργήθηκε την στιγμή που μπήκε στην κοιλιά της Παναγίας Μητέρας Του, Παρθένου Μαρίας. Υπάρχει από πάντα ο Χριστός.

Ο Ίδιος ο Χριστός λέει στην Καινή Διαθήκη ότι υπάρχει πριν τον Αβραάμ:

Ιωάννου 8, 58:

"Κι ο Ιησούς τούς αποκρίθηκε· σας βεβαιώνω πως πριν να γεννηθεί ο Αβραάμ, εγώ υπάρχω".

Αυτό δείχνει ότι ο Χριστός είναι Θεός και υπάρχει από ΠΑΝΤΑ. Ο Αβραάμ γεννήθηκε το 1813 π.Χ.

Και μάλιστα ο Χριστός δεν λέει "πριν γεννηθεί ο Αβραάμ εγώ ΥΠΗΡΧΑ" αλλά λέει "πριν γεννηθεί ο Αβραάμ εγώ ΥΠΑΡΧΩ". Αυτό το ΥΠΑΡΧΩ δείχνει την αιωνιότητα του Χριστού. Δηλαδή ως Θεός που είναι ζει αιώνια, υπάρχει αιώνια.

<>

Λέει ο Χριστός στην Καινή Διαθήκη για το διαζύγιο:

Ματθαίου 19, 9:

"Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ μὴ ἐπὶ πορνείᾳ καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται· καὶ ὁ ἀπολελυμένην γαμήσας μοιχᾶται."

Ματθαίου 19, 9:

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

"Σᾶς λέγω δέ, ὅτι ἐκεῖνος, ποὺ θὰ χωρίσῃ τὴν γυναῖκα του, ἐκτὸς ἔνεκα πορνείας, καὶ νυμφευθῇ ἄλλην, αὐτὸς διαπράττει μοιχείαν»".

<>

Το κείμενο αυτό με τίτλο ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΝΗΡΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ δεν αποδεικνύεται ότι είναι του Αγίου Εφραίμ του Σύρου όπως λένε οι ειδικοί μελετητές.

Αλλά ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είναι του Αγίου Εφραίμ του Σύρου, ο τίτλος είναι ξεκάθαρος. Τα λόγια αυτά είναι κατα των ΠΟΝΗΡΩΝ γυναικών. Και όχι κατά ΟΛΩΝ των γυναικών.

Τα λόγια αυτά δηλαδή είναι κατά των γυναικών που προσπαθούν να παρασύρουν τους άνδρες στην πορνεία και στην μοιχεία, δηλαδή στην αμαρτωλή ζωή.

<>

Το ρήμα «υποτάσσομαι» αναφερόμενο σε γυναίκες, ίσως ξινίζει κάπως στα αυτιά πολλών ανθρώπων. Μα υποταγή δεν σημαίνει τυφλή υπακοή. Και δεν είναι υποχρέωση της γυναίκας αποκλειστικά το να υποτάσσεται.

Ο ίδιος ο απόστολος Παύλος λέει στους χριστιανούς ότι πρέπει να είναι «υποτασσόμενοι αλλήλοις εν φόβω Χριστού.» (Προς Εφεσίους 5/21). Δηλαδή όχι μόνο οι γυναίκες οφείλουν υποταγή στους άνδρες, αλλά και οι άνδρες στις γυναίκες!

Επιπλέον, η γυναίκα είναι το «αφεντικό» του σώματος του άντρα της: «Η γυνή τού ιδίου σώματος ουκ εξουσιάζει, αλλ ο ανήρ΄ ομοίως δε και ο ανήρ τού ιδίου σώματος ουκ εξουσιάζει, αλλ η γυνή.» (Α΄ Προς Κορινθίους 7/4)

<>

Το ότι ο Αδάμ προηγήθηκε από την Εύα, ως Θεανδρική εικόνα τού Χριστού, υπενθυμίζεται από το ότι η κεφαλή της γυναικός είναι ο άνδρας. Και ο απόστολος Παύλος τονίζει ότι όταν η γυναίκα «αυθεντεί ανδρός» και φέρεται ανώριμα κι εγωιστικά, μπορούν να υπάρξουν σοβαρές συνέπειες, όπως η πτώση των Πρωτόπλαστων (βλ. Α΄ Προς Τιμόθεον 2/ 13-14). Το ίδιο ισχύει φυσικά και για τον άνδρα. Η γυναίκα είναι πιο συναισθηματική από τον άνδρα, και ενεργεί βάσει συναισθημάτων πιο συχνά από τον άνδρα. Οι αποφάσεις λοιπόν τού άνδρα, συστήνονται ως πιο ορθολογικές.

<>

Ο πρώτος άνθρωπος, ο Αδάμ, είδε την πρώτη γυναίκα, την Εύα, η οποία μάλιστα ήταν αναπλασμένη από τον ίδιο το Θεό από την πλευρά του Αδάμ. Τότε φωτιζόμενος από το Πνεύμα του Θεού ο Αδάμ είπε· “Τοῦτο νῦν (η γυναίκα δηλαδή είναι) ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη· ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν” (Γενέσ. 2, 23-24).

Και βέβαια πρώτος ο Θεός ένωσε το πρώτο ανδρόγυνο και ο Θεός ιερούργησε τρόπον τινά το γάμο τους μέσα στον Παράδεισο με την ευχή που έδωσε και στους δύο, τον άνδρα και τη γυναίκα: “αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς” (Γενέσ. 1, 28).

<>

Ο Θεός δεν πιέζει τους αθέους να Τον δεχτούνε. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Θεός δεν τιμωρεί ΤΩΡΑ τους άδικους ανθρώπους που κάνουν εκτρώσεις και πολέμους και σκοτώνονται παιδάκια. Ο αληθινός Θεός ο Χριστός τους έχει δώσει διορία μετανοίας ως την Δευτέρα Παρουσία Του, όπου και θα γίνει η τελική δίκαιη κρίση ΟΛΩΝ των ανθρώπων: δικαίων και αδίκων. Όσοι μετανόησαν και ζήτησαν συγχώρεση των αμαρτιών τους από τον Χριστό θα σωθούν. Οι άλλοι θα τιμωρηθούν με δίκαιη αιώνια κόλαση για τις αδικίες και τους φόνους που έκαναν μαζί με τον διάβολο και τους δαίμονές του.

<>

Ο Δημιουργός του Σύμπαντος, ο Θεός, εργάζεται έξω από το χρόνο και το χώρο, που είναι μέρος της δημιουργίας του, όπως ακριβώς ο ζωγράφος είναι έξω από το μουσαμά στον οποίο ζωγραφίζει.

<>

Ο Χριστιανισμός διδάσκει ότι το σεξ είναι αμαρτία εκτός Γάμου. Μέσα στον Χριστιανικό Γάμο δεν είναι αμαρτία αρκεί να μην αποφεύγεται η τεκνοποίηση.

<>

Αν εμείς οι Χριστιανοί πιστεύουμε σε ένα ψέμα, αυτοί οι άθεοι γιατί κόπτονται; Γιατί γυρίζουν στα Χριστιανικά φόρουμ και στα δωμάτια συζήτησης, και προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουμε λάθος; Τι θα κερδίσουν αν μας πείσουν; Και εμείς τι θα κερδίσουμε αν πειστούμε; Τη δική τους απελπισία; Την έλλειψη νοήματος; Την απόφαση ότι μας περιμένει μόνο ο τάφος; Τι νόημα έχει το δικό μας ψέμα (που δεν είναι ψέμα), εφ' όσον τότε Θεός δεν υπάρχει, και η αλήθεια δεν έχει νόημα; Θέλουν να μας βοηθήσουν να δούμε την αλήθεια; Την αλήθεια σε τι; Με ποιο σημείο αναφοράς; Με ποιο σκοπό και για ποιο λόγο, όταν σκοπός και λόγος δεν υπάρχει στο σύμπαν;

<>

Ο Θεός δεν είναι μια αφηρημένη έννοια αλλά είναι Πρόσωπο, και είναι ο Χριστός. Ο Οποίος ενανθρώπησε (έγινε άνθρωπος), σταυρώθηκε και αναστήθηκε για να μας σώσει από την αμαρτία και το θάνατο. Με την Ανάσταση του Χριστού δεν υπάρχει πλέον θάνατος. Πεθαίνει το σώμα προσωρινά αλλά η ψυχή ζει και καταλαβαίνει. Και στην Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, θα αναστηθεί και το σώμα μας, ενωμένο με την ψυχή μας, και θα ζούμε αιώνια στον Παράδεισο.

Γι᾽ αυτό ίδρυσε ο Χριστός την Εκκλησία. Για να βαπτιζόμαστε Χριστιανοί και για να εξομολογούμαστε τις αμαρτίες μας στη Θεία Εξομολόγηση, για να σωθούμε.

Μην φοβάσαι να μιλήσεις στο Χριστό ελεύθερα. Αν δεν είσαι σίγουρη ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός, πες του: "Χριστέ έχω ακούσει ότι λένε ότι είσαι ο αληθινός Θεός. Αν είσαι ο αληθινός Θεός και αν η Αγία Γραφή είναι ο Λόγος Σου βάλε στην καρδιά μου πίστη για να σε πιστέψω, και θα σε ακολουθήσω, δεν θα σε αρνηθώ".

<>

Χρειάζεται πίστη για να πιστέψεις στον αθεϊσμό. Για να κάνεις την απόλυτη δήλωση «Δεν υπάρχει Θεός!» είναι σαν να ισχυρίζεσαι ότι γνωρίζεις απολύτως τα πάντα – και πως έχεις πάει οπουδήποτε στο σύμπαν – και ότι έχεις δει τα πάντα. Φυσικά κανένας αθεϊστής δεν θα έκανε μια τέτοια δήλωση. Ωστόσο, αυτό είναι τελικά αυτό που ισχυρίζονται όταν δηλώνουν ότι δεν υπάρχει Θεός. Οι αθεϊστές δεν μπορούν να αποδείξουν ότι ο Θεός δεν, για παράδειγμα, ζει στο κέντρο του ήλιου, ή κάτω από τα σύννεφα του Δία, ή σε κάποιο μακρινό νεφέλωμα. Αυτό δεν μπορεί να αποδειχτεί, έτσι δεν μπορεί να αποδειχτεί ότι ο Θεός δεν υπάρχει.

<>

Εξωχριστιανικές πηγές των 2 πρώτων αιώνων που μαρτυρούν την ύπαρξη του Ιησού Χριστού:

1. Φλάβιος Ιώσηπος

2. Πόντιος Πιλάτος

3. Θαλλός

4. Μαρα Βαρ Σεραπίων

5. Τάκιτος

6. Σουετώνιος

7. Πλίνιος ο Νεώτερος

8. Νουμήνιος

9. Φλέγων

10. Γαληνός

11. Λουκιανός

12. Κέλσος

13. Μαρτυρίες αιρετικών

14. Ταλμούδ

<>

Το αρχαίο κείμενο της Αγίας Γραφής δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ αλλοίωση. Η διάφορες μεταφράσεις και ερμηνείες που κάνουν διάφορες εκδόσεις μπορεί να έχουν αλλοιώσεις επειδή είναι μεταφράσεις και ερμηνείες. Όσα αντίτυπα της Αγίας Γραφής δεν έχουν σφραγίδες εγκυρότητας από την Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί να περιέχουν αλλοιώσεις στην μετάφραση και στην ερμηνεία του αρχαίου κείμενου της Αγίας Γραφής.

π.χ. η μετάφραση της Αγίας Γραφής του Βάμβα έχει πολλά λάθη. Προσεξε! Οχι το αρχαίο κείμενο, αλλά η μετάφραση του αρχαίου κειμενου που έχει κάνει ο ίδιος ο Βάμβας. Γι᾽ αυτό και η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν την έχει εγκρίνει με σφραγίδες της

Αλλά το ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ της Αγίας Γραφής της Αγίας Γραφής που είναι στα αρχαία ελληνικά, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΛΟΙΩΣΗ.

<>

Ο άθεος συγγραφέας και φιλόσοφος Βόλνεϊ εθεάθη σε μεγάλη τρικυμία στον Ατλαντικό ωκεανό να προσεύχεται γονατιστός στην άκρη του πλοίου στο οποίο επέβαινε. Μετά την αποφυγή του ναυαγίου, απαντώντας στην ερώτηση ‘πώς ο άθεος προσευχήθηκε’, προς τιμήν του απάντησε εύστοχα: “Ο άθεος είναι άθεος στην νηνεμία, αλλά όχι και στην καταιγίδα”.

<>

Γιατί το σύμπαν είναι τέλεια φτιαγμένο και ρυθμισμένο με σκοπό να είναι δυνατή η ζωή στη Γη. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται κάποιος Δημιουργός. Δεν μπορεί να φτιάχτηκε και να ρυθμίστηκε έτσι τέλεια με ακρίβεια, τυχαία. Χτυπάς στο όριο της λογικής: Κύβοι με γράμματα να σχηματίζουν τη φράση "γράφτηκα τυχαία". Είναι λογικό;

<>

Η κατηγόρια των αθέων πως ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο ατελή είναι τελείως λανθασμένη. Ο άνθρωπος είναι πραγματικά ένα τέλειο δημιούργημα. Δεν είναι ατέλειά του η αμαρτία και ο θάνατος. Η αμαρτία θα ήταν ατέλεια αν δεν μπορούσε να μετανοήσει κι αν με τη μετάνοια δεν νικούσε το θάνατο.

<>

P.G., 51, 191-192 (Εις το, Ασπάσαθε Πρίσκιλλαν και Ακύλαν). Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εξετάζει το νόημα της αναφοράς του Παύλου πρώτα στην Πρίσκιλλα και έπειτα στον Ακύλα.

Αξίζει να εξετάσουμε και το άλλο, για ποιο λόγο ανέφερε πρώτα την Πρίσκιλλα και μετά τον άνδρα (της). Γιατί δεν είπε «Χαιρετίστε τον Ακύλαν και την Πρίσκιλλαν», αλλά «την Πρίσκιλλαν και τον Ακύλαν». Δεν το έκανε χωρίς λόγο, αλλά, νομίζω, επειδή ήξερε ότι η εκείνη ήταν ευλαβέστερη από τον άνδρα της. Και αυτό δεν είναι απλή υπόθεση, αλλά φαίνεται και από το βιβλίο των Πράξεων των αποστόλων: τον Απολλώ, άνδρα μορφωμένο και καλό γνώστη της Αγίας Γραφής, που γνώριζε μόνο το βάπτισμα του Ιωάννου [του Προδρόμου, δηλ. δεν ήξερε το χριστιανικό βάπτισμα], αυτή τον πήρε και τον κατήχησε στην οδό του Θεού και τον ανέδειξε διδάσκαλο πλήρως καταρτισμένο.

Βλέπετε, οι γυναίκες που περιέβαλλαν τους αποστόλους δεν είχαν τις ίδιες έγνοιες με τις σημερινές, να ντύνονται πολυτελώς, να καλλωπίζονται με βαφές και να αγχώνουν τους συζύγους τους αναγκάζοντάς τους να τους αγοράσουν φορεσιά πολυτελέστερη από της και λευκούς ημίονους και χρυσόπαστους χαλινούς, να υπηρετούνται από ευνούχους και μια μεγάλη ομάδα υπηρετριών και κάθε άλλη γελοία φαντασίωση.  Αλλά απορρίπτοντας όλα αυτά και αποβάλλοντας τον πόθο της πολυτέλειας, ένα μόνο ζητούσαν, να συμμετάσχουν στο έργο των αποστόλων.

Τέτοια δεν ήταν μόνον εκείνη [η Πρίσκιλλα], αλλά και όλες οι υπόλοιπες. Διότι μιλάει και για κάποια Περσίδα, «η οποία πολύ κοπίασε για μας», και κάποια Μαρία και κάποια Τρύφαινα θαυμάζει γι’ αυτούς τους κόπους, ότι κοπίαζαν μαζί με τους αποστόλους και επιδίδονταν τους ίδιους αγώνες.

Τότε πώς γράφει στον Τιμόθεο «Δεν επιτρέπω σε γυναίκα να διδάσκει, ουδέ να καθοδηγεί τον άντρα»; (Αυτό ισχύει) όταν και ο άντρας είναι ευλαβής και διαθέτει την ίδια πίστη και μετέχει στην ίδια σοφίας. Όταν όμως είναι άπιστος ή πλανημένος, δεν της αποστερεί την αυθεντία της διδασκαλίας. Γιατί γράφει στους Κορίνθιους: «Και γυναίκα που έχει άνδρα άπιστο, ας μην τον αφήσει, γιατί, που ξέρεις, γυναίκα, αν δε σώσεις τον άνδρα»; Πώς θα έσωζε η πιστή γυναίκα τον άπιστο άνδρα; Διδάσκοντάς τον και οδηγώντας τον προς την πίστη, όπως και τον Απολλώ η Πρίσκιλλα.

<>

Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων: «όμοιες είναι όλες οι ψυχές και των ανδρών και των γυναικών˙ μόνο τα μέλη του σώματος είναι διαφορετικά» («όμοιαι πάσαι αι ψυχαί εισιν ανδρών τε και γυναικών˙ τα γαρ μέλη του σώματος διακέκρινται μόνον», Κατηχήσεις, 20, P.G. 33, 480C).

<>

Οι άθεοι ζητούν μαρτυρία της Ανάστασης του Χριστού από κάποιον που δεν ανήκε στον κύκλο των Μαθητών Του. Έχουμε τέτοια μαρτυρία που ζητούν. Τον Παύλο. Τον μετέπειρα Απόστολο Παύλο. Ο Παύλος όχι μόνο δεν ήταν Μαθητής του Χριστού, αλλά και εδίωκε μετά μανίας την Εκκλησία Του.

Οι άθεοι λανθασμένα λένε ότι έπαθε ηλίαση και εξ αιτίας της είχε παραίσθηση.

Αν είχε παραίσθηση ο Παύλος, αυτό που θα ανεδύετο θα ήταν το υποσυνείδητό του. Και στο υποσυνείδητο του Παύλου θέση υψηλή κατείχαν οι Πατριάρχες και οι Προφήτες. Τον Αβραάμ και τον Ιακώβ και τον Μωυσή έπρεπε να δη κι όχι τον Ιησού, τον οποίο θεωρούσε λαοπλάνο και απατεώνα!

Και κάτι ακόμη. Στον Παύλο, όπως σημειώνει ο Παπίνι, υπάρχουν και τα εξής θαυμαστά: Πρώτον, το αιφνίδιο της μεταστροφής. Κατ’ ευθείαν από την απιστία στην πίστη. Δεν μεσολάβησε προπαρασκευαστικό στάδιο. Δεύτερον, το ισχυρόν της πίστεως. Χωρίς ταλαντεύσεις και αμφιβολίες. Και τρίτον, πίστι δια βίου. Πιστεύεις ότι αυτά μπορεί να λάβουν χώρα μετά από μια ηλίαση; Δεν εξηγούνται αυτά με τέτοιους τρόπους. Αν μπορείς, εξήγησέ τα. Αν δεν μπορείς, παραδέξου το θαύμα. Και πρέπει να ξέρης ότι ο Παύλος με τα δεδομένα της εποχής του ήταν άνδρας εξόχως πεπαιδευμένος. Δεν ήταν κανένα ανθρωπάκι να μην ξέρη τι του γίνεται.

<>

Κάποιοι Αντιχριστιανοί, δεν βλέπουν τον παραλογισμό και τη μιζέρια της απιστίας τους, αλλά αγωνίζονται με παράλογο ζήλο να πείσουν τους Χριστιανούς ότι η Χριστιανική πίστη είναι λάθος. Στην προσπάθειά τους αυτή, ως άνθρωποι άθεοι και χωρίς συνείδηση, χρησιμοποιούν κάθε παραλογισμό και αθέμιτο μέσο που μπορούν. Δεν είναι όμως όλοι τόσο αφελείς όσο θα ήθελαν...

<>

Όπου δημιουργία (Σύμπαν και άνθρωπος), εκεί και Δημιουργός (Θεός). Όριο λογικής: Κύβοι με γράμματα να σχηματίζουν τη φράση "γράφτηκα τυχαία". Είναι λογικό;

<>

Σε ένα περίφημο μέρος του έργου του Ibsen, Rosmersholm, ο ήρωας και η ηρωΐδα που είναι έτοιμοι να πέσουν στο νερό για να πνιγούν, ανακράζουν: "Δεν υπάρχει Θεός πάνω από μάς. Θά κάνουμε μόνοι μας την κρίση!". Κι έτσι πεθαίνουν. Είναι η εικόνα του πολιτισμού μας. Του περίφημου πολιτισμού του 20ού αιώνος!

<>

Ο Χριστός λέει στο Ευαγγέλιο: "Εγώ είμαι το φως του κόσμου. Εκείνος που με ακολουθεί δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι αλλά θα έχει το φως της ζωής" (Ιωάννου 8, 12).

<>

Όσοι Επίσκοποι έκαναν ή δίδαξαν κάτι λάθος αυτό είναι προσωπική τους αμαρτία. Η Εκκλησία δεν λερώνεται γιατί έχει κεφαλή το Χριστό. Από τα Αποστολικά χρόνια μέσα στην Εκκλησία υπήρχαν καλοί και κακοί Επίσκοποι και Κληρικοί. Δεν φεύγουμε από την Εκκλησία επειδή κάποιοι Επίσκοποι και Κληρικοί δεν είναι σωστοί. Μέσα στην Εκκλησία υπάρχουν και αγιασμένοι Επίσκοποι και Κληρικοί όπως ο Άγιος Καλλίνικος Επίσκοπος Εδέσσης που ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος φέτος το 2020. Πάντα θα υπάρχουν Άγιοι μέσα στην Εκκλησία.

<>

Η Αγία Γραφή αποδεικνύεται εύκολα ότι είναι η μόνη αλήθεια. Όπως επίσης και τα "ιερά βιβλία" των διάφορων θρησκειών αποδεικνύονται ότι είναι πλάνη και λάθος.

Η Αγία Γραφή αποδεικνύεται ότι είναι η αλήθεια από τις Προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης οι οποίες εκπληρώθηκαν κατά γράμμα στην εποχή του Χριστού στην Καινή Διαθήκη. Οι Προφητείες αυτές έλεγαν ακόμη και τι θα έκαναν οι εχθροί του Χριστού στο Χριστό κατά λεπτομέρεια. Επίσης ο Προφήτης Δανιήλ προφητεύει το πότε ακριβώς θα έρθει ο Μεσσίας. Μεσσίας στα εβραϊκά σημαίνει Σωτήρας και στα ελληνικά μεταφράζεται Χριστός.

Επίσης η Αγία Γραφή αποδεικνύεται ότι είναι η αλήθεια επειδή η διδασκαλία της δεν αντικρούεται με τον νόμο της συνειδήσεως που έχει βάλει ο Θεός σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτου θρησκείας. Δηλ. ο νόμος της συνειδήσεως (αν δεν την στραγγαλίσουμε την συνείδησή μας) μας λέει ότι η κλοπή, η μοιχεία, η απάτη, ο φόνος, η αδικία κλπ. δεν είναι σωστό να γίνονται.

Αφου αποδεικνύεται η Αγία Γραφή ότι είναι η αλήθεια, οι άλλες θρησκείες εύκολα αποδεικνύεται ότι λένε ψεύδη και πλάνες αφού περιέχουν διδασκαλίες αντίθετες με την Αγία Γραφή.

Επίσης οι άλλες θρησκείες αποδεικνύεται εύκολα ότι είναι πλάνες γιατί διδάσκουν διδασκαλίες που είναι είτε απλά λάθος είτε και εγκληματικές (=παιδεραστία, φόνους κλπ.).

<>

Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός έχει το 100% της Αλήθειας του Χριστού. Είναι η ίδια η Εκκλησία που άφησε ο Χριστός επειδή είναι η μόνη Χριστιανική Εκκλησία που έχει αδιάσπαστη Αποστολική Διαδοχή. Οι Ρωμαιοκαθολικοι αποκόπηκαν από την Εκκλησία το 1054 και έχουν προστέσει κάποιες αιρετικές λανθασμένες διδασκαλίες.

<>

<>

Ερώτηση: Τι λέει η Αγία Γραφή για την θανατική τιμωρία / ποινή θανάτου στην Παλαιά Διαθήκη και στην Καινή Διαθήκη;

Απάντηση:

Απάντηση: Ο νόμος της Παλαιάς Διαθήκης επέβαλε την θανατική τιμωρία για διάφορες πράξεις: φόνο (Έξοδος 21:12), απαγωγή (Έξοδος 21:16), κτηνωδία (Έξοδος 22:19), μοιχεία (Λευιτικό 20:10), ομοφυλοφιλία (Λευιτικό 20:13), ψευδοπροφήτες (Δευτερονόμιο 13:5), πορνεία και βιασμός (Δευτερονόμιο 22:4), και διάφορα άλλα εγκλήματα. Ωστόσο, ο Θεός συχνά έδειξε έλεος όταν επέκειτο θανατική τιμωρία. Ο Δαβίδ διέπραξε μοιχεία και φόνο, παρ` όλα αυτά ο Θεός δεν απαίτησε τη ζωή του (Β` Σαμουήλ 11:1-5, 14-17, Β` Σαμουήλ 12:13). Τελικά, κάθε αμαρτία που κάνουμε θα έπρεπε να έχει ως συνέπεια το θάνατο (Ρωμαίους 6:23). Ευχαριστούμε τον Θεό, Αυτός δηλώνει ότι η αγάπη Του για μας δεν μας καταδικάζει (Ρωμαίους 5:8).

Όταν οι Φαρισαίοι έφεραν στον Ιησού μια γυναίκα που είχε συλληφθεί να μοιχεύει και Τον ρώτησαν αν θα έπρεπε να λιθοβοληθεί, ο Ιησούς απάντησε, «Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος πέτρα πάνω της» (Κατά Ιωάννη 8:7). Αυτό δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για να υποδηλώσει ότι ο Ιησούς απέρριψε τη θανατική καταδίκη σε όλες τις περιπτώσεις. Ο Ιησούς απλά ήθελε να ξεσκεπάσει την υποκρισία των Φαρισαίων. Οι Φαρισαίοι ήθελαν να παγιδέψουν τον Ιησού να παραβεί το Νόμο της Παλαιάς Διαθήκης … δεν τους ενδιέφερε πραγματικά αν η γυναίκα θα λιθοβοληθεί (πού ήταν ο άντρας που συνελλήφθη να μοιχεύει;) Ο Θεός ήταν αυτός που καθιέρωσε την θανατική ποινή: «Όποιος αφαιρέσει τη ζωή άλλου ανθρώπου, και τη δική του τη ζωή κάποιος άλλος θα του την πάρει. Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ` εικόνα Του» (Γένεση 9:6). Ο Ιησούς θα υποστήριζε τη θανατική ποινή σε μερικές περιπτώσεις. Ο Ιησούς επίσης διακήρυξε τη χάρη όταν απαιτείτο θανατική ποινή (Κατά Ιωάννη 8:1-11). Ο Απόστολος Παύλος σαφώς αναγνωρίζει την δύναμη της κυβέρνησης να επιβάλει θανατική καταδίκη όπου προβλέπεται (Ρωμαίους 13:1-5).

Έτσι, βασικά, είμαστε εκεί όπου αρχίσαμε. Ναι, ο Θεός επιτρέπει τη θανατική ποινή. Αλλά τη ίδια στιγμή, ο Θεός δεν απαιτεί πάντα την ποινή του θανάτου όταν τίθεται θέμα. Ποια πρέπει να είναι η άποψη του Χριστιανού τότε για τη θανατική ποινή; Πρώτον, πρέπει να θυμόμαστε ότι ο Θεός καθιέρωσε τη θανατική ποινή στο Λόγο Του. Γι αυτό θα ήταν αλαζονικό εκ μέρους μας να σκεφτούμε ότι μπορούμε εμείς να θέσουμε υψηλότερα στάνταρ από Αυτόν, ή να είμαστε πιο καλοί από Αυτόν. Ο Θεός έχει τα υψηλότερα στάνταρ από οποιονδήποτε αφού είναι τέλειος. Αυτά τα στάνταρ ισχύουν όχι μόνο για μας αλλά και στον ίδιο το Θεό. Έτσι, Αυτός αγαπάει σε άπειρο βαθμό, και έχει έλεος σε άπειρο βαθμό. Βλέπουμε επίσης ότι Αυτός έχει θυμό σε άπειρο βαθμό, και όλα διατηρούνται σε τέλεια ισορροπία.

Δεύτερον, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο Θεός έχει δώσει στην κυβέρνηση την εξουσία να καθορίζει πότε απαιτείται η θανατική ποινή (Γένεση 9:6, Ρωμαίους 13:1-7). Είναι αντιβιβλικό να ισχυριζόμαστε ότι ο Θεός είναι αντίθετος στη θανατική ποινή σε όλες τις περιπτώσεις. Οι Χριστιανοί δεν θάπρεπε ποτέ να χαίρονται όταν επιβάλλεται η θανατική ποινή, αλλά ταυτόχρονα, οι Χριστιανοί δεν θάπρεπε να πολεμούν την εξουσία της κυβέρνησης να εκτελεί τους δράστες των πιο ειδεχθών εγκλημάτων.

<>

Στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης οι άνθρωποι ήταν πιο σκληρόκαρδοι και αμάρταναν πολύ εύκολα. Συνέχεια έκαναν μοιχείες, φόνους, κλοπές κλπ. και γι᾽ αυτό οι νόμοι ήταν πιο σκληροί. Στην Καινή Διαθήκη που Ενανθρώπησε ο Χριστός ο αληθινός Θεός αυτοί οι νόμοι καταργήθηκαν και πλέον η τιμωρία για όσους ανθρώπους κάνουν φόνους, πορνείες, αδικίες κλπ. χωρίς μετάνοια θα είναι η αιώνια κόλαση μετά θάνατον στην δίκαιη Τελική Κρισή του Χριστού στη Δευτέρα Παρουσία Του. Στην Καινή Διαθήκη με την ίδρυση της Εκκλησίας από τον Ίδιο τον Χριστό ο άνθρωπος μπορεί εύκολα να μετανοήσει και να αποφύγει την αμαρτωλή ζωή, με το Αγιο Βάπτισμα και την Θεία Εξομολόγηση.

<>

Αφού, λοιπόν, οι νεοπαγανιστές κατηγορούν τον Χρυσόστομο ως μισογύνη, να κατηγορήσουν πρώτα τον τρομερό μισογύνη Ευριπίδη, τον Ησίοδο, τον Πλάτωνα, τους ποιητές˙ πρώτα να κοιτάξουν τι είπαν οι αρχαίοι και μετά να ασχολούνται με το Χρυσόστομο. Επιπλέον, τα πατερικά εκκλησιαστικά κείμενα στα οποία βρίσκει κανείς φαινομενικά μισογυνικές και προσβλητικές για τη γυναίκα εκφράσεις, δεν είναι εναντίον της γυναίκας αυτής καθεαυτής, αλλά οι συγγραφείς τους έχουν κατά νου την πιθανότητα η (άπιστη) γυναίκα να σπρώξει τον άνδρα σε αμαρτία. Αυτό το γεγονός αποστρέφονται οι συγγραφείς. Τη γυναίκα καθεαυτή, όμως, όπως είδαμε τη θεωρούν κατ’ εικόνα και καθ' ομοίωσιν Θεού, ίση με τον άνδρα, και σε καμιά περίπτωση δεν ζητούν να μην είχε δημιουργηθεί το γυναικείο φύλο. Άλλωστε αλλού λένε και τα κουσούρια τού ανδρικού φύλου.

Αντίθετα, δεν υπάρχει τέτοια αντίστοιχη προβληματική στους αρχαίους μισογύνηδες: ούτε στον Πλάτωνα, όταν αποκαλεί την γυναικεία κατάσταση «αποτυχία» ούτε στον Ευριπίδη, όταν ζητά από το Δία να μην είχε πλάσει τις γυναίκες ούτε στον Ησίοδο, όταν κατηγορεί για χίλια μύρια τη γυναίκα.

Ύστερα από όλα αυτά, δεν είναι να απορεί κανείς, γιατί οι γυναίκες τής αρχαιότητας υπέστησαν κάθε είδους βασανιστήρια για τρεις αιώνες από ειδωλολάτρες, προκειμένου να μην αρνηθούν την ελευθερία τού Χριστού. Προτιμούσαν το θάνατο από την επιστροφή στη δουλεία που τους είχαν επιβάλλει οι ψευτοθεοί - δαίμονες!

Άραγε τα ξέρουν αυτά οι γυναίκες που ονειρεύονται μια αρχαιοελληνική κοινωνία; Πολύ θα ήθελα να ζούσαν έτσι για λίγο, για να εκτιμήσουν τη Χριστιανική ελευθερία που απολαμβάνουν! Τότε ακόμα και ο Ισλαμικός φερετζές θα τους φαινόταν παραδεισένιος!

<>

Για την θέση της γυναίκας στην αρχαιότητα ισχύουν τα παρακάτω:

Ενώ ο συμπαθής Παλλαδάς γράφει, προφανώς ως κύκνειο άσμα της άποψης του Παγανισμού για τη γυναίκα (Π.Α., XI 381):

Κάθε γυναίκα είναι χολή˙ δυο στιγμές καλές χαρίζει:

τη μια στον νυφικό θάλαμο, και την άλλη στον θάνατό της.

<>

Για την θέση της γυναίκας στην αρχαιότητα ισχύουν τα παρακάτω:

Μόνο ο πατέρας δικαιούται να λέγεται «γονιός»:

«ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ:

Δεν είναι η μάνα που γεννάει αυτό που λένε

παιδί της˙ θρέφει μονάχα το νέο το σπέρμα˙

ο άνδρας που σπέρνει αυτός γεννά˙ εκείνη, σαν ξένη,

το φύτρο σώζει, αν ο θεός γερό τ’ αφήσει.

Και θα σου φέρω απόδειξη σ’ αυτό που λέω:

πατέρας γίνεται να υπάρξει δίχως μάνα,

να, μάρτυρας εμπρός του Ολύμπιου Δία η κόρη,

που μέσα σε κοιλιάς δε θρέφηκε σκοτάδια.»

(Αισχύλος, Ευμενίδες) (Θαυμάστε "φως" Απολλώνιο!!!)

Να μην υποτάσσεται η γυναίκα στον Παγανιστή άνδρα της; Δεν είναι άνδρας τότε:

«Είσαι γυναίκας δούλος;

(....) όσο εγώ θα ζω, γυναίκα δε θα διαφεντεύει.

(...) Άνδρας δε θα είμαι εγώ, αν αυτή ατιμώρητα

κλωτσάει την ισχύ μου»

(Σοφοκλής, Αντιγόνη)

 Δεν γίνεται να μη χρειάζονταν οι Παγανιστές το γένος των γυναικών;

«Σαν το κρεβάτι πάει καλά, όλα τα έχετε˙(..)

από κάπου αλλού να αποχτούνε παιδιά θα 'πρεπε

οι θνητοί. Το γένος σας αν έλειπε

και τα κακά του ανθρώπου θα χανόταν»

 (Ευριπίδης, Μήδεια)

Δία, γιατί έφτιαξες τις Παγανίστριες:

«Ω Δία, γιατί στου ήλιου το φως να

φέρεις τις γυναίκες τις δολερές, τα πλάσματα

των ανδρών τον όλεθρο;(...)

Να χαθείτε, ποτές δε θα χορτάσω να σας

μισώ, γυναίκες....

γιατί οι γυναίκες είναι πάντα κακές.(....)

Κι αν κρεμαστεί των γυναικών η φάρα

ολάκερη... εγώ τη γνώμη δεν αλλάζω.

( Ευριπίδης, Ιππόλυτος)

<>

Το «αίτημα» για γυναικεία ιεροσύνη ξεκίνησε από το φεμινιστικό κίνημα, που εν πολλοίς είναι αθεϊστικό και προκατειλημμένο κατά της Εκκλησίας, την οποία θεωρεί ένα συντηρητικό θεσμό της ανδροκρατικής κοινωνίας (αλλά τη γνωρίζει μόνον ως παπική και προτεσταντική). Η ισότητα των φύλων επιδιώχθηκε με τη μεταμόρφωση της γυναίκας σε άντρα (καθιέρωση αντρικής ενδυμασίας, ανάληψη αντρικών συνηθειών, άσκηση αντρικών επαγγελμάτων) και απαξίωση του παραδοσιακού ρόλου της μητρότητας.

Εκτός Εκκλησίας λοιπόν γυναίκες διαμαρτυρήθηκαν για κάτι, που οι εντός της Εκκλησίας μεγάλες αγίες δεν επιθυμούσαν για τον εαυτό τους.

<>

Ας σημειωθεί ότι η αγία Αικατερίνα, μέσα στη φυλακή, έκανε χριστιανούς τους 150 φιλοσόφους συγκρατουμένους της σχηματίζοντάς τους στο μέτωπο με λάδι το σημείο του σταυρού. Η πράξη αυτή ήταν μια ιερατική πράξη, που έγινε εξ ανάγκης, ελλείψει ιερέα και δυνατοτήτων για βάπτισμα (έλαβαν μετά το «βάπτισμα του αίματος» διά του μαρτυρίου τους). Και κανείς δε θεώρησε απαραίτητο ούτε καν να το σχολιάσει (ενώ ο βίος της αγίας διαβαζόταν κατ’ εξοχήν στα μοναστήρια, γυναικεία και ανδρικά), γιατί ήταν αυτονόητο για όλους ότι είχε το δικαίωμα να το κάνει αυτό.

<>

Οι λίγοι άθεοι που απορρίπτουν τον Θεό για πραγματικούς φιλοσοφικούς και συνεπείς λόγους, θα διαπιστώσουμε ότι απορρίπτουν ανύπαρκτους θεούς τών Δυτικών και Ανατολικών θρησκειών. ΠΟΤΕ αυτοί δεν απορρίπτουν τον Θεό τής Ορθοδοξίας. Εναντίον τού Θεού τών Ορθοδόξων, στρέφονται μόνο άνθρωποι που έχουν πλήρη φιλοσοφική άγνοια και πολλές προκαταλήψεις και εμμονές. Συνήθως αυτοί οι τελευταίοι, παπαγαλίζουν τα λόγια φιλοσόφων αθεϊστών, χωρίς όμως να γνωρίζουν τις βάσεις αυτών τών λόγων, για να καταλάβουν ότι δεν στρέφονται κατά τού Χριστιανικού Θεού, αλλά κατά τού θεού τής Δύσης.

<>

Η πρόσφατη δήλωση του Αλέν ντε Μποτόν ότι οι άθεοι θα πρέπει να χτίσουν μια δική τους εκκλησία προκάλεσε έντονες αντιδράσεις

<>

Με την απώλεια του Θεού χάνεται και η υγιής έννοια του ανθρώπου, δεδομένου ότι όλες οι αξίες καταρρέουν.

<>

Για κάποιους δεν υπάρχουν φραγμοί και όρια. Αν μορφώσεις τους ανθρώπους χωρίς Θεό, θα τους κάνεις έξυπνους διαβόλους.

<>

Χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται.

<>

Άνθρωπος χωρίς Θεό είναι όπως το άλογο χωρίς χαλινάρι.

<>

Να παραθέσουμε την στιχομυθία που φαίνεται από παράδοση να διασώθηκε μεταξύ του ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Τραϊανού και ενός Χριστιανού: Ρωτάει ειρωνικά ο Τραϊανός τον Χριστιανό: “Που είναι ο Θεός σου, αφού όπου κι αν γυρίσεις δεν είναι ορατός;” Ο πιστός τού ζητά τότε να κοιτάξει τον ήλιο. Ο αυτοκράτορας παραδέχθηκε ότι δεν μπορεί να τον ατενίσει. Τότε και ο Χριστιανός καταλήγει: “Αφού δεν μπορείτε να δείτε τον ήλιο που είναι ένα απλό δημιούργημα, πώς περιμένετε να δείτε τον ίδιο τον Θεό, που είναι ο πανταχού παρών Δημιουργός;”.

<>

“Μην καταριέσαι τον Θεό γιατί έπλασε την τίγρη, αλλά να είσαι ευγνώμων γιατί δεν της έδωσε φτερά”, συμβουλεύει μια αιθιοπική παροιμία.

<>

Γνωστός μου στον οποίον είχα δωρίσει μια Καινή Διαθήκη, μου την επέστρεψε μετά παρέλευση δύο εβδομάδων, λέγοντάς μου ότι δεν μπορεί να ζήσει όπως η χριστιανική πίστη επιτάσσει. Δεν αρνούνται κάποιοι επομένως την ύπαρξη του Θεού, αλλά συνεχώς Τον απορρίπτουν στην καθημερινή τους ζωή.

Παράλυτοι επαίτες στην Ρώμη έμαθαν ότι θα περνούσε από δίπλα τους η λιτανεία με τα λείψανα του θαυματουργού αγίου Μαρτίνου. Λέει τότε ο ένας στον άλλο: “Ας φύγουμε αδελφέ, γιατί, αν θεραπευτούμε, με τι θάρρος μετά θα ζητιανεύουμε;”

Ιθαγενής φύλαρχος αρνήθηκε την πίστη στην ανάσταση των νεκρών, αφού όπως είπε στον ιεραπόστολο, θα έπρεπε να περιμένει την οργή όσων ο ίδιος φόνευσε.

<>

Ενώ έχουμε πλήθος γυναικών που έφτασαν σ’ αυτά τα τρία στάδια, ενώθηκαν με το Θεό, έλαβαν το χάρισμα της προφητείας, της θαυματουργίας, των θεϊκών οραμάτων, τιμήθηκαν από όλους τους άντρες ιερείς και επισκόπους, μονίμως «κολλάμε» σε ένα μονότονο ρεφραίν: «Ναι, αλλά υποτιμάτε τη γυναίκα, γιατί δεν χειροτονείτε ιέρειες».

<>

Ο Απόστολος Πέτρος στην Καινή Διαθήκη γενικά έχει το γυναικείο φύλο σε μεγάλη υπόληψη (βλ. Α΄ Πέτρου, 3, 1-7). Πιστεύει ότι «ο κρυπτός της καρδίας άνθρωπος» που φέρουν μέσα τους είναι πολυτελής ενώπιον του Θεού και συνιστά το αληθινό κόσμημά τους. Και γράφει ότι οι άντρες οφείλουν στις γυναίκες τιμή, γιατί εκείνες είναι «συγκληρονόμοι χάριτος ζωής», δηλαδή μοιράζονται εξίσου με τους άντρες την ύψιστη προοπτική της θέωσης. Επίσης πρέπει να τους συμπεριφέρονται «κατά γνώσιν» (με φρόνηση) γιατί η γυναίκα έχει «ασθενέστερο σκεύος» (=το σώμα της είναι πιο εύθραυστο –ελπίζω να μην ξεσηκωθούν οι «φεμινιστές» που δεν τις φορτώνει με ξίφος και …πλάστη απέναντι στην αντρική αυθαιρεσία!). Οι γυναίκες, γράφει, πρέπει να «υποτάσσονται» στους άντρες τους (πάλι τα ίδια, θα πείτε), όμως «αγαθοποιούσαι και μη φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν» (=κάνοντας το καλό και χωρίς να φοβούνται τίποτα, στίχ. 6)!! Κοινώς, «εγώ είμαι μαζί σας». Τι συμβαίνει λοιπόν; Συμβαίνει ότι αναθέτει στις γυναίκες το έργο της ηθικής διάπλασης των αντρών. Οι άντρες είναι ξεροκέφαλοι και πολλές φορές δεν πείθονται με τα λόγια, οπότε οι γυναίκες, γράφει, πρέπει να τους διαμορφώσουν ψυχικά με τη συνετή και τρυφερή συμπεριφορά τους.

<>

Λοιπόν, δεν χειροτονούμε ιέρειες. Τιμούμε τη γυναίκα ως Παναγία, ως μεγαλομάρτυρα, ως πνευματική μητέρα ολόκληρης της Εκκλησίας, αλλά δεν χειροτονούμε ιέρειες. Τι να γίνει; Μπορείτε, αδελφές μου, εκτός από μάνες και γιαγιάδες, να γίνετε παγκόσμιες διδασκάλισσες και να κερδίσετε τον παράδεισο, ή να μείνετε μακριά, προσκολλημένες στο γνωστό ρεφραίν «Ναι, αλλά υποτιμάτε τη γυναίκα, γιατί δεν χειροτονείτε ιέρειες», που κατ’ ουσίαν παρέχει μόνο μια κακής ποιότητας πρόφαση.

<>

Γυναίκες χειροτονούνται διακόνισσες (1ος βαθμός ιεροσύνης) και μπαίνουν κανονικά στο Ιερό των ναών (ενώ ούτε οι άντρες στην πραγματικότητα πρέπει να μπαίνουν, εκτός από τους ιερείς όλων των βαθμίδων), και πολλές διακόνισσες ήταν «επίσημες» και αγίες, όπως η αγία Φοίβη, σπουδαία συνεργάτιδα του αποστόλου Παύλου.

<>

Η Παναγία υμνείται σε κάθε εκκλησιαστική τελετή, ψάλλονται προς τιμήν της οι Χαιρετισμοί και οι Παρακλήσεις, ένας αυτοκράτορας σύνθεσε το Μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα προς τιμήν της (ο Θεόδωρος Λάσκαρις), στέκει στα δεξιά του Θεού (βλ. τέμπλο των ναών), αλλά το ρεφραίν παραμένει: «Ναι, αλλά υποτιμάτε τη γυναίκα, γιατί δεν χειροτονείτε ιέρειες».

<>

Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός είναι η μόνη Αλήθεια και αυτό αποδεικνύεται και θεολογικά και ηθικά και επιστημονικά.

<>